Tρισάκια - κάτι μπορεί να γίνει

Tρισάκια - κάτι μπορεί να γίνει

Περπατώντας με φίλους στο μοναδικό σε ομορφιά και ιδιαιτερότητα τοπίο της Μάνης και στη συγκεκριμένη περίπτωση στο χωριό μας, την Καφιώνα, δεν μπορέσαμε να μη δείξουμε στους επισκέπτες μας τα αξιοθέατα του χωριού μας, που μεταξύ άλλων είναι το σύμπλεγμα των τριών εκκλησιών μεταξύ Καφιώνας και Τσόπακα, τα τρισάκια, αποτελούμενο από την κυρίως εκκλησία και τα δύο παρεκκλήσια της. 

Τα τρισάκια τα έχω επισκεφθεί πολλές φορές, όντας λάτρης της πεζοπορίας και επιπλέον φυσιολάτρης και αρχαιολάτρης. Όμως το θλιβερό και ας μου επιτραπεί η έκφραση, το βάναυσο θέαμα της υποτιθέμενης διάσωσης του μνημείου, με απέτρεπε και με απωθούσε. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, όγκοι τσιμέντου κατά μήκος δεξιά και αριστερά του ναού, στηρίζουν μια μεταλλική κατασκευή, που σκοπό είχε να προστατεύει το ναό από τις καιρικές συνθήκες, που είναι ιδιαίτερα σκληρές στην περιοχή, με δυνατές βροχοπτώσεις και πολύ ισχυρούς και διαρκείς ανέμους. Η μεταλλική κατασκευή καλυπτόταν από φύλλα λαμαρίνας, τα οποία δεν υπάρχουν, μάλλον έχουν αποκολληθεί και εκσφενδονισθεί μακριά, λόγω των ανέμων. Αυτή τη στιγμή η μεταλλική κατασκευή χάσκει οικτρή και εχθρική, ένα ακόμα δείγμα της αναξιότητάς μας να διαφυλάξουμε τον πολιτισμό μας. Θα πρέπει να αναφέρω ότι ο ναός διαθέτει αγιογραφίες του 14ου αιώνα, που δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου καταστρέφονται ανεπανόρθωτα, για να μη μιλήσουμε για το κτίσμα αυτό καθεαυτό, πετρόχτιστο με τα τόξα και τις καμπύλες του, ζωντανό μνημείο βυζαντινής τεχνοτροπίας, ενταγμένης στο ντόπιο Μανιάτικο τρόπο χτισίματος. που αποτελεί έκφραση του τοπίου της Μάνης και του σκληροτράχηλου και ταυτόχρονα ευαίσθητου χαρακτήρα των Μανιατών.

Το μνημείο, όμως, στέκει ακόμη όρθιο, ως πότε άραγε; Πίσω από την αντιαισθητική και ανεπιτυχή παρέμβαση του σύγχρονου ανθρώπου ξετυλίγει την ομορφιά του και αποπνέει δέος και σεβασμό, αν είχε φωνή θα βροντοφώναζε "κάντε κάτι, σώστε με". Αυτό ακριβώς το "κάτι" επιζητούμε με το παρόν δημοσίευμα. Οι φίλοι μας που μας συνόδευαν στον περίπατο, μοιράστηκαν μαζί μας τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας. 

Θεωρούμε ότι ο ναός πρέπει να συντηρηθεί και να αποκατασταθεί άμεσα η υπάρχουσα μεταλλική κατασκευή, με τρόπο που να προστατεύει και να αναδεικνύει το μνημείο, να αντέχει στις καιρικές συνθήκες, να είναι αισθητική και βέβαια ασφαλής για τους επισκέπτες. Να αναφέρω ότι στο συγκεκριμένο μνημείο όπως και σε πολλά άλλα δεν υπάρχουν πινακίδες που να καθοδηγούν τον επισκέπτη. 

Καλούμε τις αρχές του ιστορικού και μοναδικού αυτού τόπου να ευαισθητοποιηθούν, να ενεργοποιήσουν τους αρμόδιους φορείς και να παρέμβουν για τη σωτηρία και ανάδειξη του συγκεκριμένου ναού. Να μην ξεχνάμε ότι τα μνημεία μας αποτελούν την εθνική μας κληρονομιά, που είναι ίσως από τα λίγα πράγματα που μας έχουν πλέον απομείνει. Θεωρούμε ότι την ίδια ευαισθησία οφείλουμε να δείχνουμε όλοι μας, σεβόμενοι τον τόπο μας, την φύση του και τα μνημεία του, που μας κοιτούν θλιμμένα και μισογκρεμισμένα. Χρειάζονται την προστασία και την αγάπη μας. Στις φωτογραφίες που παρατίθενται φαίνεται το μνημείο α. στην προτέρα του μορφή, πριν από την παρέμβαση και β. μετά την παρέμβαση με τη μεταλλική κατασκευή και το τσιμέντο. Σημειώνεται ότι στην φωτογραφία υπάρχουν ακόμη κάποια φύλλα λαμαρίνας, τα οποία όμως έχουν πλέον αποκολληθεί.

 

Καλλιόπη Θεοδωράκου 

Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών

Φωτογραφίες: Ζακ Χμιελέφσκι

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Νικολαος Αυγερινος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Φωνη βοωντος εν τη ερημω.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.