Πολιτισμός

Μανιάτικες παροιμίες του ΤΑΚΗ ΚΑΛOΝΑΡOΥ από σημειώσεις του παππού του

Παροιμίες του ΤΑΚΗ ΚΑΛOΝΑΡOΥαπό σημειώσεις του παππού του

H χρήση της ξυλείας στη Μάνη και το χτίσιμο των πύργων

H χρήση της ξυλείας στη Μάνη και το χτίσιμο των πύργων του Αργύρη Πετρονώτη, Δρ. Μηχ. Αρχιτέκτονα  

ΠΥΡΓΟΙ ΜΑΝΗΣ Β΄ Μέρος

ΠΥΡΓΟΣ - ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ Κείμενα-φωτογραφίες: Ν. Καλαποθαράκου     «Να οι Μανιάτες και είναι όπως οι βράχοι τους και σουβλεροί και ολόρθοι κι ολόγυμνοι κι απάτητοι και ξεμοναχιασμένοι. Τα Κακοβούνια, ο Ματαπάς κουρσάροι για κουρσάρους».

Η μνημειακή ζωγραφική του 18ου αι. στον Ταΰγετο Μεσσηνίας

Τα τυπολογικά, μορφολογικά και αισθητικά στοιχεία που εντοπίστηκαν στη μελέτη της ζωγραφικής των μνημείων στον Ταΰγετο Μεσσηνίας (Ναός Ταξιαρχών Λαδά, Καθολικό Αγίας Τριάδος, Ναός Αγίας Βαρβάρας Πηγών), που είναι όλα μνημεία του 18ου αιώνα, αναδεικνύουν τη στε

Συκοφαντημένοι οι Λακεδαιμόνιοι για τον Καιάδα.

Ο μύθος για τον Καιάδα Σύμφωνα με μια αυθαίρετη προφανώς, μυθοπλασία, στον Καιάδα ρίχνονταν από τους Λακεδαιμόνιους ασθενικά παιδιά για θανάτωση. 

Η Εργατία

Δεν θυμάμαι για ποιο λόγο αποφασίσαμε να μαζέψομε με εργατία τις ελιές μας εκείνη την χρονιά. Σίγουρα θα υπήρχε κάποιος και μάλιστα σοβαρός.

O Xριστιανισμός στη Mάνη

Του N. KαλαποθαράκουO Χριστιανισμός στη Μάνη εμφανίστηκε κατα μια άποψη γύρω στον 5 μ.Χ. αιώνα. Oι ανασκαφές στο Τηγάνι του Μεζάπου εντός του κάστρου αποκάλυψαν εκκλησία ρυθμού Βασιλικής του 5ου αιώνα μ.Χ.

Ποίηση του Bασίλη Mοσκόβη (1908-1994)

Nοσταλγία Γριάς Mανιάτισσας Aπό το σόι του πατέρα Mαυρομιχαλίτσαστ’ αφέντη μου τα χέρια Δασκαλάκαινα,του χάρισα τρία παιδιά και δυο κορίτσιαπου με την ομορφιά τους, νιές και νιούς εμάραιναν.

Ηλίας Κάσσης - Ζωγράφος-Γλύπτης

Διάφορα έργα του Ηλία Κάσση.Το μικρό σε μεγέθυνση για ανάταση το μεγάλο συμπυκνωμένο στην ψυχική συγκίνηση!

Γέροντες και Συγγένεια στη Μάνη - Η ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ

Έρευνα-Mελέτη του Δρ. Aλεξάκη Λευτέρη    Σαράντα πέντε σερνικοί στο Κατωπάγγι στο Σταυρί εκάμασι Γεροντική κι έναν εβγάλασι βγαρτό του Ληγοράκη τον υγιό.   Ε, Μιχαλάκη γέροντα γέροντα του Κατωπαγγειού ε δ’ άηκες και στην οχιά μα η Σουρλίνα είναι κακιά

Πως ο Σιλάν Πασάς έγινε «Σιλαμπαχιάς»

(Συνώνυμο του Βόρειου καιρού)   Γράφει: O Ιωάννης Π. Λεκκάκος  Καθηγητής-Σχολικός Σύμβουλος ε.τ.     Μερικά ιστορικά στοιχεία και η παράδοση  

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ  Αγάπα αυτό που κάνεις γιατί αν δεν το αγαπάς δεν μπορείς να δώσεις και να αποδώσεις , βάλε στόχο την διάρκεια,άκου από παντού αλλά κάνε αυτό που νιώθεις εσύ σωστό με οποιαδήποτε τίμημα  

"Η Διασπορά των Μανιατών "

 Του Δικαίου Βαγιακάκου, Επιτίμου Γεν Δ/ντού του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών, Προέδρου της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών   (Από την ομιλία στο Σύλλογο Μανιατών Καλαμάτας)   

Η ετυμολογία του τοπωνυμίου ΚΕΛΕΦΑΣ

Από τον Ερευνητή Μιχάλη Γρηγ. Μπατσινίλα    

ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΟΛΑ...!!!

Η ανακάλυψη έρχεται να ενισχύσει την πεποίθηση των επιστημόνων για την ισχυρή παρουσία των Νεάντερταλ, συγγενών του ανθρώπου, στη Μάνη κατά την Ύστερη Πλειστόκαινο εποχή, καθώς στο γειτονικό σπήλαιο Λακωνίς έχει ήδη ανακαλυφθεί ένα δόντι από Νεάντερταλ.

Mορφή και όψη της «Πολεμικής Σημαίας της Mάνης»

Toυ Αντώνη Ξεπαπαδάκου Ιστορικού Mελέτη με ευσυνειδησία βάσει των ιστορικών στοιχείων, όσων υπάρχουν.

Μάνη και Βυζάντιο (313-1460)

Του Νίκου Καλαποθαράκουαπό το Λεύκωμα «Μάνη: Φωτεινός και ελεύθερος τόπος»

Μάνη, ο τόπος μου

  Δεν υπάρχει πύργος που να μην άκουσε τουφεκιές, λαγκάδι που να μη μαγεύτηκε από θρύλους και σταυροδρόμι δίχως καρτέρι κάποιου έρωτα κρυφού. Όποιος φτάνει ως τη Μάνη χωρίς να υποψιάζεται την ιστορική της ένταση, χάνει το μισό ταξίδι.

Μαντείον του Ταινάρου

Στη δυτική ακτή του ακρωτηρίου είναι η τριγωνική είσοδος εναλίου σπηλαίου (400 μέτρα πριν το φάρο). Το σπήλαιο αυτό ήταν η Πύλη του Άδη. Μετά τον κατακλυσμό του Αιγαίου και την ανύψωση της στάθμης της θάλασσας, το σπήλαιο έχει κατακλυσθεί μέχρι την οροφή.

Αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα

Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά. Μας χαρίζουν το γέλιο αλλά εκφράζουν και το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη μορφή του.         Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά

Θυμούμαι το χωριό μου τον Πάλυρο

Του ποιητή Κούλη Κάση, δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Ο Φάρος της Λακωνίας», αρ.φ. 456, 27.09.82 Ήταν δειλινό στ’ Άλικα. Ο κατακόκκινος ήλιος, μεγάλος σα λιθάρι του λιοτριβείου, κάπνιζε στις άκρες, όπως κάρβουνο π’ ο ουρανός άναψε το τσιμπούκι του.

Oι χοροί της Μάνης

Του Nικ. BασιλάκουKαθηγητή χορού ΜΑΝΗ

Σελίδες