ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΡΟΔΙΑ,ΚΥΔΩΝΙΑ,ΒΑΤΟΜΟΥΡΑ,ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ

 
ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΡΟΔΙΑ,ΚΥΔΩΝΙΑ,ΒΑΤΟΜΟΥΡΑ,ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ
Του Γιάννη Δ, Λύρα, εκπαιδευτικού Βαλύρα Ιθώμης Μεσσηνίας
 
Η ΡΟΔΙΑ (Punica granatum),της οικογένειας των Πουνικιδών
 
Δέντρο ξυνής ροδιάς
 
Η Ιωνική ονομασία της ροδιάς ήταν Ρόα, στους Επικούς ήταν Ροιή  και στην Αττική γλώσσα ήταν Ροιά.
Το ρόδι στην αρχαιότητα ήταν αναγκαίο στοιχείο στην εορτή τωνΑνθεστηρίων και Θεσμοφορίων.
 
Το δέντρο ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα. Στον Όμηρο και στην Οδύσσεια υπάρχει αναφορά στη ροδιά. Ο καρπός της είναι τορόδι και είναι σωροκάρπιο ή συγκάρπιο από πολλές δρύπες (παλαιότερα ονομαζόταν σίδιο). Ο χυμός του ροδιού αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα του βάρους του.Ο φλοιός των καρπών, πλούσιος σε ταννίνη, χρησιμοποιείται στη κατεργασία των δερμάτων και τη βαφή των μαλλιών. Αφέψημα του φλοιού του καρπού και της ρίζας χρησιμοποιείται ως ανθελμινθικό και ιδίως κατά της ταινίας, γιατί περιέχει ένα αλκαλοειδές.
 
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα ή παραφυάδες. Οι καρποί της ωριμάζουν το φθινόπωρο και συλλέγονται πριν αρχίσουν οι βροχές. Έπειτα, αποθηκεύονται σε ξηρό περιβάλλον. Η ροδιά απαντάται σε διάφορες μορφές, οι κυριότερες από τις οποίες είναι: οι οξύκαρπες (ξινόρροδα) και οι γλυκόκαρπες (γλυκόροδα) καθώς και σε μορφή νάνου. Δέντρο ανθεκτικό, σπάνια προσβάλλεται από παράσιτα.
 
Η ΚΥΔΩΝΙΑ
 
Δέντρο κυδωνίας
 
Η κυδωνιά (επιστ. Κυδωνέα η προμήκης, Cydonia oblonga συνώνυμα Cydonia vulgaris Pers. και Pyrus cydonia L.) είναι οπωροφόρο δέντρο της οικογένειας τωνΡοδοειδών. Η καταγωγή της είναι από την περιοχή του Καυκάσου ή το Ιράν. Ως καλλιεργούμενο φυτό προτιμά τα πηλοαμμώδη εδάφη, όπως επίσης και τα υγρά, αρκεί να στραγγίζονται καλά. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες. Ζει μέχρι και 50 χρόνια. Είναι δέντρο γνωστό από τα αρχαιότατα χρόνια, αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Για το λόγο αυτό ονομάζεται και «Μήλο της Αφροδίτης».
 
Πρόκειται για δικοτυλήδονο φυλλοβόλο δέντρο, που φτάνει τα 8 μέτρα (με μέσο ύψος τα 3-4 μ.) σε ύψος και είναι συγγενικό με τη μηλιά και με την αχλαδιά. Είναι επιπολαιόριζο και έχει θυσανωτή ρίζα. Ο κορμός και τα κλαδιά του έχουν γκριζόμαυρο χρώμα και είναι λίγο στρεβλωμένα. Έχει μεγάλα, απλά και δερματώδη φύλλα, με πολλές τρίχες και μεγάλα λευκά ή ρόδινα άνθη, τα οποία είναι μονήρη, με πέντε πέταλα. Το μήκος των φύλλων κυμαίνεται από 6 ως 11 εκατοστά. Ο καρπός του, το κυδώνι, έχει χρώμα κίτρινο προς το χρυσό, όταν είναι ώριμο και έχει σχήμα ακανόνιστο (αχλαδιού). Ορισμένα είδηλεπιδόπτερων τρέφονται με κυδώνια.
 
Τα βατόμουρα
 
Βατόμουρα καλλιεργημένα
 
Είναι φυτά του γένους Rubus. Περιλαμβάνει πολλά είδη και πολλά υβρίδια μεταξύ των ειδών. Τα φυτά μπορεί να είναι από έρποντα μέχρι ορθόκλαδα και από αειθαλή μέχρι φυλλοβόλα.
 
Ο γυναικείος συνεταιρισμός στο Καρπενήσι μαζεύει άγρια βατόμουρα, τα οποία κάνει μερμελάδα και όταν το είχαμε επισκεφτεί, αγοράσαμε δύο βάζα. Ήταν καλοφτιαγμένα και μαζί με το ρόδι φτιάχνουν ένα φανταστικό ποτό.
Τέλος τώρα που τα λεμόνια είναι πράσινα μπορούμε να παρασκευάσουμε το λιμοντσέλο χρησιμοποιώντας τη πράσινη φλούδα λεμονιού, τσίπουρο ή καθαρό οινόπνευμα και ζάχαρη ή φρουκτόζη.
Υπάρχουν στο διαδίκτυο πάρα πολλές συνταγές για την Παρασκευή γλυκών, ποτών και μαρμελάδων ,από τα διάφορα φρούτα του φθινοπώρου, άγρια και καλλιεργούμενα.
 
Γλυκόριζα
 
Πιτσιρικάδες το  μαζεύαμε στα Διπόταμα (εκεί που ένώνεται η Μαυροζούμενα με τον Πάμμισο) και μαζεύαμε τις ρίζες τέλη Οκτωβρίου-αρχές Νοεμβρίου.Τις κόβαμε μικρά κομμάτια10-15 εκατοστών και τις πουλούσαμε στο τραίνο. Τις   μασάγαμε όπως την τσίχλα ή τις κάναμε τσάι, όπως γράφει η παρακάτω συνταγή.
 
Στην Ιταλία υπάρχει εργοστάσιο από το 15 αιώνα (μπορεί κάποιος να τα μελετήσει στο διαδίκτυο)που αξιοποιεί τη γλυκόριζα φτιάχνοντας καραμέλλες και πολλά διαφορετικά είδη γλυκισμάτων, ενώ στην Ελλάδα είναι στα αζήτητα, όπως και  
τα βατόμουρα, σκουρίκια ή σκουρούχια, τζίτζιφα, αγκόρτσια  και πολλά άλλα φρούτα του Φθινοπώρου.
 
Περιγραφή: Είναι θάμνος ύψους 50-100 εκ., με ρίζες που φτάνουν τα 1-2 μέτρα, κυλινδρικές, διακλαδισμένες και σαρκώδεις. Αυτές είναι που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς. Οι βλαστοί του φυτού είναι όρθιοι, ραβδωτοί, ισχυροί και χνουδωτοί, τα φύλλα είναι πτεροειδή, τα άνθη του φυτού έχουν συνήθως χρώμα κυανό και εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού. Τη γλυκόριζα την συναντούμε σε μεγάλες αποικίες σε χαμηλό υψόμετρο και σε εδάφη χέρσα και ακαλλιέργητα. Βότανο γνωστό εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στην κινέζικη ιατρική την χρησιμοποιούν εδώ και 3000 χρόνια.
 
Θεραπευτικές Ιδιότητες: Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες, επενεργεί στα επινεφρίδια, είναι αντισπασμωδικό και ήπιο υπακτικό. Το βότανο είναι ωφέλιμο σε προβλήματα σπλήνας, γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους, κολικούς και πρωτοπαθή αδρενοκορτικοειδική ανεπάρκεια. Έχει θετική δράση σε βρογχική καταρροή, βρογχίτιδα, πνευμονία και βήχα. Επίσης, επενεργεί θετικά σε προβλήματα στρες. Σε προβλήματα αρθρίτιδας όπου λαμβάνονται κορτικοειδή σκευάσματα, βοηθά για την καλύτερη λειτουργία των επινεφριδίων. Είναι διουρητική και συστήνεται κατά του διαβήτη και της χοληστερίνης.
 
Χρήση: Παρασκευάζεται ως αφέψημα( Ρίχνουμε μισό έως ένα κουταλάκι του τσαγιού από τη ρίζα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά ). Ωστόσο, δεν πρέπει να παίρνεται από υπερτασικά άτομα.
 
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.