Τα μανιάτικα γεφύρια

Τα μανιάτικα γεφύρια
Μπορεί τα μανιάτικα γιοφύρια, μονοκάμαρα στην πλειονότητα τους, να μην είναι τόσο εντυπωσιακά όσο τα ηπειρώτικα, εφόσον πρόκειται για μια σχετικά φτωχότερη περιοχή που χρησιμοποιούσε, επιπροσθέτως, την ιδιομορφία του εδάφους της ως οχυρό, ωστόσο δεν υπολείπονται καθόλου σε χάρη, σε περηφάνια ή αντοχή, παρά την έλλειψη φροντίδας στα περισσότερα από αυτά, κι ας λέει και το τραγούδι πως "τα γιοφύρια χορταριάζουν".
 
 
Το "γιοφύρι της Ρασίνας". Ξηροκάμπι. Χτισμένο στους ελληνιστικούς χρόνους
 
 
Τσέρια. Ένα από τα γιοφύρια, στα Λινά
 
Tο "γιοφύρι του Πραστίου" (Φαράγγι της Νούπαντης ή "του Φονέα το Λαγκάδι")
 
Το "γιοφύρι του Ξεπαπαδάκου". Διρός
 
Tο "γιοφύρι του Περδικαρίου" στον Καραβά
 
Σε πολλές περιοχές δε, είναι τα γιοφύρια πια αυτά που θυσιάζονται, καθώς τα θάβουν οι καινούριοι αμαξωτοί δρόμοι που ακολουθούν την πανάρχαια χάραξη μονοπατιών. Τουλάχιστον κάποια από αυτά διακρίνονται ακόμα κάτω από τις προσχώσεις. Το "γιοφύρι του Βυρού" (ο Βυρός είναι το μεγαλύτερο φαράγγι του Ταυγέτου) που ένωνε τα Τσέρια με το Εξωχώρι, παρασύρθηκε το 1946 από ένα εξαιρετικά μεγάλο χείμαρρο...
 
Tο διπλοκάμαρο "Πηγαδιώτικο Γιοφύρι"(Φαράγγι του Ριντόμου)
 
Το "γιοφύρι του Κούκου" στο Διρό
 
 Tο "γιοφύρι της Κοσκάραγας" (Φαράγγι Ριντόμου)
 
Το " γιοφύρι της Γιάτρισσας". Μηλιά
 
Της "Στάρας" το γιοφύρι. Μπαρδουνοχώρια
 
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.