Τα γνήσια ονόματα των χωριών της Μέσα Μάνης και η σωστή προφορά και γραφή τους Μέρος Γ'

 
 
Τα γνήσια ονόματα των χωριών της Μέσα Μάνης και η σωστή προφορά και γραφή τους Μέρος Γ'
 
Αλμυρός - Ο Αρμυρός - Το Αρμυρό το Αλμυρό
1. <Αλμυρός (=έχει γεύση του αλατιού). 
 
Άνω Καρέα - Η Άνω Καρέα
1. <η Καρέα =η καρυδιά, δηλ. ο τόπος με τις πολλές καρυδιές.
 
Άνω Μπουλαριοί - Οι Άνω Μπουλαριοί
1. <Μπολάριοι < Ιππολάριοι =οι κάτοικοι της αρχαίας πόλης Υπόλλας.
 
Το Άρτσι - Όρμος Άρτσης - Άρτζι
1. < από την τουρκική λέξη artci =ο οπισθοφύλακας, ο ουραγός, δηλ. το τελευταίο, το άκρο μιας περιοχής.
 
Βαχός - Ο Βαχός
1. <από το όνομα του θεού Βάκχου, που δώρισε στους κατοίκους του το αμπέλι και τους δίδαξε την καλλιέργειά του.
2. <από τα βαθουλώματα (βυθός >βάθος >βαχός) της περιοχής.
 
Βελούσι - Το Βελούσι
1. <το βελούχι =πηγή άφθονου ύδατος.
2. <το βε λέσι =το φουστάνι της μανιάτικης γυναικείας ενδυμασίας. Ίσως λόγω της μορφολογίας της περιοχής.
 
Βρίκιον - Το Βρίκιον
1. <το Ρικιών =το μπρίκι =τύπος ιστιοφόρου πλοίου. Πιθανότατα από το σχήμα της περιοχής.
2. <το μπρίκι =μεταλλικό σκεύος με μακριά λαβίδα, που χρησιμοποιούμε για την παρασκευή καφέ η αφεψημάτων. Ίσως η ονομασία να αναφέρεται στο σχήμα του τόπου.
 
Γέρμα - Η Γέρμα
1. <το γέρμα (=η κλίση (του εδάφους), δηλ. περιοχή με κλίση, που «γέρνει».
 
Γκλέζου - Του Γκλέζου
1. <από το όνομα της οικογένειας Γκλεζάκου, τα μέλη της οποίας κατοικούν σ' αυτήν εδώ την περιοχή.
 
Γουλάς - Ο Γουλάς
1. <ο Γουλάς (=ο πύργος, μικρό φρούριο ή οχύρωμα).
 
Δίπορο - Το Δίπορο
1. <Δίπορο <Πόρος (=πέρασμα, διάβαση).
 
Ελαιοχώρι
1. <Ελαία (=η ελιά) + χωριό με τις ελιές, το Ηλιοχώρι.
 
Έλαια - Η Ελιά
1. <Ελαία (=η ελιά) + χωριό με τις ελιές, τόπος κατάφυτος από ελιές.
 
Έρημος - η Έρημος
1. <έρημος (=ο μοναχικός, ο ακατοίκητος, ο αβλάστητος), δηλ. ο ξερός τόπος.
 
Κάβο - Γκρόσσο - Ο Κάβος Γκρόσσος
1. < από τις λατινικές λέξεις cavo (= ο κάβος, το ακρωτήριο) + grosso (=χοντρός, μεγάλος, ογκώδης, εκτεταμένος, γερός), δηλ. το επιβλητικό και κραταιό ακρωτήρι.
 
Καλονιοί - Οι Καλονιοί - Οι Καλονιοί
1. < κάλος <κάλλος (=η ωραιότητα, η ομορφιά).
 
Καλού - Του Καλού
1. <καλός =ο ωραίος την όψιν, τη μορφή, δηλ. το ωραίο μέρος, ο μορφότυπος.
 
Καμίνα - Η Καμίνα  
1. <καμίνι =χώρος ολόγυρα κλειστός.
2. <κάμινος <καμίνι (=ο φούρνος, το τζάκι, ο κλίβανος).
 
Καμπινάρα - Η Καμπινάρα 
1. <Καμινάρι (= επίπεδο και ισόπεδο αγροτεμάχιο), δηλ. τόπος ίσος και ομαλός.
 
Καραβοστάσι - Το Καραβοστάσι
1. <καράβι + στάση, δηλ. τόπος ξεκούρασης καραβιών, το αραξοβόλι.
 
Κελεφά 
1. <κελεύω (= παρατηρώ, προστάζω)
 
Κεχριάνικα - Τα Κεχριάνικα
1. <το κεχρί (=το φυτό κέγχρος, ο κοινός και ο καρπός του), δηλ. μέρος με καλλιέργεια κριθαριού, κριθαρότοπος.
 
Κονάκια - Τα Κονάκια
1. <το κονάκι =το κατάλυμα, το ενδιαίτημα/η οικία του ιδιοκτήτη του τσιφλικιού.
 
Κοτράφι - Το Κοτράφι - Η Κοτράφι
1. <κότρυς <κόθρυς <κόρθυς (=η σωρός).
 
Κουρκού - Η Κουρκού
1. <κιούρτος (=ο γιούρτος, το κούνελο, καλάθι ψαρέματος), ίσως από τη συνήθεια των ντόπιων για τη διεξαγωγή τέτοιου ψαρέματος στα νερά της.
 
Κουτρέλα - Η Κουτρέλα
1. <μεγάλη κούτρα (=το μέτωπο, η κεφαλή), δηλ. το πολυτιμότερο μέρος μιας περιοχής, το μέρος λήψης των αποφάσεων, το στρατηγείο.
 
Κρυονέρι - Το Κρυονέρι
1. <κρύο + νερό, δηλ. τόπος με κρύα νερά.
 
Κυπάρισσος - Η Κυπάρισσος
1. <κυπάρισσος (=το κυπαρίσσι), δηλ. τόπος με πολλά κυπαρίσσια.
Αυτόνομο τοπωνυμικό 
Ονομαζόταν παλαιότερα Ταίναρος.
Είναι η αρχαία Καινήπολις <καινή (=καινούρια) + πόλης, δηλ. νέα πόλη, που ήταν η σημαντικότερη πόλη των Ελευθερολακώνων στη Δυτική Μάνη.
 
Λαγοκοίλιο - Το Λαγοκοίλιο
1. <λαγός + κοίλο (=η κοιλότητα), δηλ. μέρος με φωλιές λαγών, λογότυπος.
 
Λαγουδιές - Οι Λαγουδιές
1. <λαγός, δηλ. τόπος λαγών, λαγομέρι.
2. <λάγιος (το μαύρο πρόβατο).
 
Λάκκος - Ο Λάκκος
1. <ο λάκκος =τάφος, κοίλωμα, λακκούβα, γούβα.
 
Λατομά - Η Λατομά
1. <λατομείο (=το νταμάρι), περιοχή που προσφέρεται για εξόρυξη πετρωμάτων. 
 
Λιμένι - Το Λιμένι
Η έδρα και το λιμάνι των Μαυρομιχαλαίων.
 
Μαρματσούκα - Η Μαρματσούκα
1. <το μάρμαρο (=είδος πετρώματος)
 
Μέζαπος - Ο Μέζαπος - Το Μέζαπο
1. < προελληνική ονομασία από τις λέξεις: μέσσος (=μεσαία) + άπα (=μέρος απ' όπου πρέπει να πηγάζει νερό, νερότοπος)/ άπα= γλωσσική ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σημαίνει νερό. Άρα Μέζαπος= όνομα χωριού ομώνυμου ποταμού που στην αρχαιότητα εκαλείτο Μέσσαπος.
 
Μουντανίστικα - τα Μουντανίστικα
1. <λατινική λέξη montaki (βουνά, περιοχή μέσα σε βουνά)
2. <ιταλική λέξη montare (=ανεβαίνω, ριψοκινδυνεύω, κουτουράω), δηλ. τόπος ψηλός κι επικίνδυνος, δυσκολοανέβατος.
3. <μουνταίνω (γίνομαι μουντός), δηλ. τόπος που δύσκολα φαίνεται, τόπος καλυμμένος με αντάρα.
 
Νέασα - Η Νέασα
 
Νικάνδρι - Το Νικάνδρι
 
Νόμια - Η Νόμια
 
Ξούμερο
 
Ομαλές - Οι Ομαλές
 
Πέπο - Το Πέπο - Το Πέππο
1. <πέρθω (=αιχμαλωτίζω), δηλ. τόπος αιχμαλωσίας, Ίσως λόγω της θέσης του χωριού.
2. <πέπλο <ο πέπλος (=το σκέπασμα, το σεντόνι, το παραπέτασμα), πιθανόν από τη μορφολογία της θέσης του.
 
Σταυρί - Το Σταυρί
1. <σταυροδρόμι <σταυροδρόμι. Ίσως από τη θέση του χωριού που συναντιούνται δρόμοι για άλλα χωριά.
 
Συχαλάσματα - Τα Συχαλάσματα
1. <συν + χαλάσματα (γκρεμίσματα).
 
Τηγάνι
1. τηγάνι < από το σχήμα του τόπου.
 
Φουρνιάτα - Η Φουρνιάτα
1. <από την ύπαρξη φούρνων αγγειοπλαστικής που υπήρχαν το μεσαίωνα
 
Φραγκούλιας - Ο Φραγκούλιας
1. <φράγκος (=έμενε κάποιος Φράγκος)
 
Φοκαλωτό - Το Φοκαλωτό
1. <το φωκάλι (=το θυμάρι)
 
Χαραμπός - Ο Χαραμπός
1. <χαραμπός = ο γκρεμός, το απότομο και κοφτερό βαθούλωμα.
 
Χαριά - Η Χαριά
1. <αριά (=επίρρημα, που σημαίνει κατά διαστηματα), δηλ. αραιοκατοικημένο χωριό.
2. <αριά (=είδος κοσκίνου)
 
Χαρούδα - Η Χαρούδα
1. <από τη λέξη «χάρου» (=γενική της λέξης χάρος) + δα (=ομηρικά σημαίνει γη), δηλ. πονεμένος τόπος, τόπος λύπης.
 
Χοτάσια - Η Χοτάσια
1. <χόρτος =τόπος βοσκής
2. <χορτάσια <χόρτα, δηλ. τόπος με χόρτα, χορταριασμένος τόπος
 
Έκδοση Χωριά & Οικισμοί του Δήμου Οιτύλου της ομάδας ΕΜΕΙΣ
 
 

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Γιαννακάκος Δήμος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Μια άλλη αποψη και πιστεύω και η πιο σωστή, είναι ότι το ονομα Κουτρέλα είναι απο τη λέξη ΚΟΥΤΡΑ που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει κεφάλι και τη λέξη ΛΑ που σημαίνει πετρα, διότι στο χωριό υπάρχει σε μεγάλη ριζόπετρα σκαλισμένο του κεφάλι του Ηρακλή, έτσι λοιπόν ΚΟΥΤΡΑ+ΛΑ = ΚΟΥΤΡΕΛΑ. Ευχαριστώ!

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.