Τάκης Χρυσικάκος

Τάκης Χρυσικάκος
 
Τάκης Χρυσικάκος
 
Προέρχεται από λαϊκή οικογένεια Μανιατών. Οι δικοί του έφυγαν από τη Μάνη και ο πατέρας του, αφού δούλεψε σε αρκετές δουλειές, άνοιξε ένα κουρείο στην πλατεία Βικτωρίας, όπως έχει πει ο Τάκης Χρυσικάκος, στο οποίο σύχναζαν ποιητές, συγγραφείς και άλλοι. 
 
Τελείωσε το γυμνάσιο και μπήκε τυχαία, όπως έχει πει, στη σχολή του Κάρολου Κουν. Ήθελε να γίνει καπετάνιος αλλά τελικά τον κέρδισε η υποκριτική. 
 
 
Ο Τάκης Χρυσικάκος έζησε και γνώρισε αρκετά σημαντικές στιγμές στην πορεία του αλλά ξέρει και αυτό συμβουλεύει τον καθένα ότι η δημοτικότητα είναι κάτι εφήμερο και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. 
 
Ο ηθοποιός πιστεύει ότι ο κωμικός ηθοποιός που κάνει τους ανθρώπους να γελούν είναι ένα χαρισματικό άτομο και δεν μπορεί να τον βάλει στην ίδια ζυγαριά με τους άλλους. Έχει υποστηρίξει ότι αυτό που συνδέει τον ηθοποιό του θεάτρου με τον συνάδελφό του της τηλεόρασης είναι ότι και οι δύο λέγονται ηθοποιοί. 
 
Έχει υποστηρίξει ότι δεν είναι τόσο αισιόδοξος και πιστεύει ακόμη ότι είναι ευθύνη όλων που έφτασε η χώρα σε αυτό το σημείο με την κρίση να αποτελεί τη χρυσή ευκαιρία για να ωριμάσουμε. Αυτό που νοσταλγεί από την εποχή του είναι η συντροφικότητα ενώ τονίζει ότι δεν μπορείς να λέγεσαι ηθοποιός, αν δεν προπονείσαι. Και δεν εννοεί φυσικά σωματική άσκηση, εννοεί συνεχή έρευνα στο αντικείμενό του και ανακάλυψη νέων πραγμάτων. Άλλωστε, εκείνος διαβάζει αρκετά και φροντίζει να ενημερώνεται για τα πάντα. 
 
Ο ηθοποιός πέρασε μια αρκετά δύσκολη περίοδο όταν έχασε τους δικούς του ανθρώπους. 
 
Προτεραιότητά του πάντοτε ήταν η δουλειά του και όπως έχει αποκαλύψει, δεν πρόσβαλε ποτέ στη ζωή του ανθρώπων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και φυσικά δεν συμβιβάστηκε ποτέ στη ζωή του. Πιστεύει πάντως ότι πριν χρεοκοπήσουμε οικονομικά, χρεοκόπησαν πρώτα οι αξίες μας ενώ πολλά βασίζονται και στην έλλειψη παιδείας.
 
 
Βιογραφικό
 
Ο Τάκης Χρυσικάκος κατάγεται από την Μάνη και γεννήθηκε στην Νίκαια Αττικής.
 
Φοίτησε στη Σχολή του «Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν» και συγχρόνως άρχισε να παίζει στο «Θέατρο Τέχνης» επί μια 10ετία στα έργα «Όρνιθες», «Βάτραχοι», «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, «Πέρσες» του Αισχύλου, «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή κ.α.
 
Ύστερα προσχωρεί στο «Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο» του Λ. Τριβιζά και παίζει στα έργα «Κάπταιν Σελ Κάπιταν Εσσο» του Ρετζιανί, «Μάνα» και «Γάμοι των μικροαστών» του Μ. Μπρεχτ, «Ένας Γάμος» του Α. Τσέχωφ, «Το Ρωμαίικο Πανόραμα» του Β. Γκούφα, και συγχρόνως διδάσκει στη Δραματική Σχολή.
Κατόπιν συνεργάζεται με το «Προσκήνιο» του Α. Σολωμού και παίζει στα έργα: «Το Μπαλκόνι» του Ζ. Ζενέ, «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 ημέρες» του Ι. Βερν, «Το Τραγούδι του νεκρού αδελφού» του Μ. Θεοδωράκη και «Εκάβη» του Ευριπίδη.
 
Συνεργάζεται με τον Θύμιο Καρακατσάνη στα έργα: «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, «Επιστάτης» του Χ. Πίντερ, «Ο θάνατος του εμποράκου» του Α. Μίλλερ, «Ο Χαρτοπαίκτης» του Ν.Χουρμούζη.
 
Στην τηλεόραση έχει παίξει στο «Θέατρο της Δευτέρας» της ΕΡΤ σε πάνω από 20 θεατρικά έργα, καθώς και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές.
 
Τα τρία τελευταία χρόνια παίζει έργα Ελλήνων λογοτεχνών στα περισσότερα φεστιβάλ: Γ. Βιζυηνού «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», Α. Παπαδιαμάντη «Μοιρολόγι Φώκιας», Δ.Κ. Μισιτζή «Ο Φιάκας».
 
Έχει συνεργασία με το Μορφωτικό και Πολιτιστικό Σύλλογο «Φερίκιουι» της Κωνσταντινούπολης, που είναι υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Διδάσκει υποκριτική σε Δραματικές Σχολές.
 
Ένας απαισιόδοξος τζέντλεμαν εμψυχώνει ερμηνεύοντας κλασικούς Έλληνες λογοτέχνες.
 
Ο Τάκης Χρυσικάκος δεν κρύβεται πίσω από τους άλλους και δεν δικαιολογεί τον ευατό του. Γιος αντιστασιακού από τη Μάνη, γνώρισε την πείνα όταν τα χρήματα του έφταναν μόνο για ένα σουβλάκι . Ευγενής και ανθρωποκεντρικός καλλιτέχνης, εμπνέεται από τον άνθρωπο και θεωρεί ότι το μεγαλύτερο όλων είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Αν και γνώρισε μεγάλη δόξα και αναγνωρισιμότητα όταν εμφανιζόταν στην τότε Υ.ΕΝ.Ε.Δ. όπου σταματούσε η κίνηση στον δρόμο για να περάσει και ο κόσμος που πήγαινε διακοπές ρωτούσε αν υπήρχε καλό δίκτυο για να μπορεί να παρακολουθήσει το κανάλι. Και όταν εκατοντάδες κοριτσάκια φώναζαν το όνομα του κάτω από το σπίτι του μέχρι να εμφανιστεί στο μπαλκόνι, δηλώνει ότι η μεγάλη δημοτικότητα είναι κάτι εφήμερο και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.
 
 Δηλώνει απαισιόδοξος και ενοχλημένος για τις ακραίες απόψεις που αναπτύσσονται, θεωρώντας ότι θέλαμε γνώση χωρίς να διαβάζουμε και θέλαμε πλούτο χωρίς να δουλεύουμε. Σε ότι αφορά τους αρχαίους Έλληνες δηλώνει ότι κακώς ταυτιζόμαστε μαζί τους, μιας και δεν έχουμε καμία σχέση. Αφοριστικός μεν αλλά ειλικρινής στις απαντήσεις του αναφέρει ότι η ελληνική κοινωνiα γεροντοκρατείται και πάντα έτσι ήταν γιατί φέρει μια μεγάλη ιστορία, η οποία την κρατάει σαν σίδερο στο πόδι και δεν την αφήνει να προχωρήσει. Παρολ΄αυτά αν και πιστεύει στους νέους, διακρίνει ότι τους λείπει το όραμα. Την έλλειψη του οποίου θα πρέπει να χρεωθεί η προηγούμενη γενιά που δεν είχε να τους κληροδοτήσει κανένα σπουδαίο πρότυπο.
Είναι ίσως από τους ελάχιστους που παραδέχεται πως συμφωνεί με τον κ. Πάγκαλο ότι «μαζί τα φάγαμε», μιας και ούτε ίδιος δεν αντέδρασε όταν έβγαινε για φαγητό και δεν ζητούσε απόδειξη.
Θεωρεί ότι κανείς δεν αντέδρασε όταν ζητήθηκε να καταργηθεί η όποια παραγωγή είχε αυτός ο τόπος και πως φάγαμε σαν τα ποντίκια το τυρί δόλωμα που μας έβαλαν στη φάκα οι Ευρωπαίοι. Τονίζει ότι φταίξιμο είναι όλων γιατί όλοι βολευτήκαμε.
 
Διαπιστώνει ότι η Ελλάδα τα μοναδικά πράγματα που έχει να επιδείξει είναι ο τουρισμός και ο πολιτισμός. Όμως δυστυχώς όμως καμία από τις κυβερνήσεις, δεν το αντιλαμβάνεται αυτό.  Ενώ θλίβεται βαθύτατα να πατάει στα ίδια χώματα του Σωκράτη, του Σολωμού του Παπαδιαμάντη και η χώρα να είναι σε τέτοια πολιτιστική, παρακμή και μόνο η ιδιωτική  πρωτοβουλία  να προσπαθεί.
 
Σε ότι αφορά την τηλεόραση και την προτίμηση των ελλήνων για τις τούρκικες σειρές αναφέρει ότι το να βλέπει το κοινό τον Σουλεϊμάν, χωρίς να ξέρει ότι ήταν από τους μεγαλύτερους σφαγείς της Ελλάδας και να κάθεται ανυποψίαστο και να το παρακολουθεί δείχνει το επίπεδο μας ως λαού, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη για παιδεία.
 
5 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΚΗ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟ
 
Στον κινηματογράφο πρωτοέπαιξε το 1978 στην ταινία «Υπόθεση Πολκ» και πάιρνει το βραβείο ερμηνίας στο Φεστιβάλ Θες/νίκης.
Έχει παίξει στην ταινία « Όλα θα πάνε καλά» του Γιάννη Ξανθόπουλου.
Διασκεύασε και σκηνοθέτησε την παράσταση «Αι Δυο Ορφαναί» παιγμένο  μόνο από άντρες. Με επικεφαλείς, τους Παύλο Χαϊκάλη, Αντώνη Λουδάρο και  Γιάννη Βούρο.
Εξι χρόνια δουλεύει σε παράσταση που βασίζεται σε διηγήματα του Παπαδιαμάντη.
Ζει με νεαρή σύντροφο που άφησε μια τεράστια καριέρα στην Αγγλία για χάρη του.
www.ipen.gr- Tάκης Χρυσικάκος- Αφιέρωμα-Της Αυγής Μαρίας Ατματζίδου
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.