ΣΛΑΒΙΚΑ ΦΥΛΑ ΣΤΗ ΜΑΝΗ ΩΣ ΕΠOΙΚOΙ ΤOΥ ΒΥΖΑΝΤΙOΥ

 
 
768 Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε’ ο Κοπρώνυμος διατάσσει τη θανάτωση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνου Β’, ο οποίος έχει γνωρίσει την καθαίρεση, τη διαπόμπευση και τον αναθεματισμό. Πατριάρχης είχε εκλεγεί από την εικονομαχική Σύνοδο της Ιέρειας το 754. Φαίνεται ότι είχε σχέσεις με εικονολάτρες και σε αυτό οφείλεται ο αποκεφαλισμός του.
 
 
ΣΛΑΒΙΚΑ ΦΥΛΑ ΣΤΗ ΜΑΝΗ 
ΩΣ ΕΠOΙΚOΙ ΤOΥ ΒΥΖΑΝΤΙOΥ
 
“Νέος λοιμός ενέσκηψε το 746-747 μ.Χ., ηραίωσε τον πληθυσμό χωρών τινών της Πελοποννήσου, ώστε εδέησε να συμπυκνώσει ούτος εκ σλαβικών φυλών Εζεριτών και Μελιγγών. Το 746-747 επί Κοπρονύμου Κων/νου Ε’, ότε ο λοιμικός θάνατος πάσαν εβόσκετο την οικουμένην, που ήρθε από την Σικελίαν και Καλαβρίαν” Τερλευτής  (Μέξης).
Η πανούκλα άρχισε από τη Μονεμβάσια κι έπληξε όλη την Ελλάδα  φθάνοντας στην Κωνσταντινούπολη
 
 
Ο εκ Συρίας καταγόμενος Κωνσταντίνος Ε΄ ο Κοπρώνυμος σε μεταγενέστερη ξυλογραφία.
 
 
Το 755 μ.Χ. ήρθαν οι Σλάβοι στην Πελοπόννησο με απόφαση του Κωνσταντίνου Ε’ ως έποικοι να καλλιεργήσουν τις εγκαταλειμένες εκτάσεις και να φυλάξουν τις ακριτικές περιοχές. 
Μέγα γεγονός χαρακτηρίζει ο ιστορικός Παπαρηγόπουλος την ειρηνική “εποίκησιν Σλαβικών τινών φυλών εντός του Βυζαντινού κράτους”.
Η εποικιστική πολιτική του Βυζαντίου καθορίστηκε:
α) Από την ανάγκη πύκνωσης του αραιωμένου πληθυσμού λόγω λοιμών και μετακίνηση των πληθυσμών για την καλλιέργεια των ερημωμένων γαιών.
β) Για στρατολογία πολεμιστών για τις εκστρατείες.
γ) Για την ασφάλεια της υπαίθρου κ.λ.π. δημιουργήθηκαν τα “στρατιωτόπια” που ήταν δίκτυο τόπων, εγχώριων φρουρών.
Έτσι οι Μελιγγοί εγκαταστάθηκαν στον Άνω Ταΰγετο έως το Oίτυλο και οι Εζερίνες στα πεδινά του Έλους. 
Το 830-870 στις αγροτικές εξεγέρσεις εναντίον της κεντρικής εξουσίας και των φοροεισπρακτόρων του Βυζαντίου μετείχαν οι Έλληνες αγρότες και οι γεωργοκτηνοτρόφοι Σλάβοι από κοινού, για να αποτινάξουν τα οικονομικά βάρη και τα πιεστικά μέτρα των βυζαντινών αρχών. Oι ντόπιοι Έλληνες και οι Σλάβοι που ζούσαν στα ορεινά σε απομονωμένες περιοχές, όπως η Μάνη, δέχθηκαν την ειδική πολιτική των βυζαντινών και εκχριστιανίστηκαν με μύριους τρόπους, βίαιους και ήπιους από τον στρατηγό -καλόγηρο  “Νίκωνα τον Μετανοείτε” αρξάμενον επί Βασιλείας Βασιλέως Μακεδόνος Α’ (948-952). Oι Σλάβοι αφομοιώθηκαν το 1.200 μ.Χ. με τον Ελληνικό πληθυσμό χάνοντας τη γλώσσα τους και την εθνική τους συνείδηση. Ακόμη υπάρχουν τοπωνύμια Σλάβικα κυρίως στην Έξω Μάνη στο χώρο του Ζυγού. Δεν υπάρχουν καθόλου στη Μέσα Μάνη.
O Κων/νος Πορφυρογέννητος Ζ’ προς τον ίδιον Υιόν Ρωμανόν αναφέρει: “Oι του Κάστρου Μαΐνης οικήτορες ουκ εισίν από της γενεάς των Σλάβων αλλ’ εκ  των παλαιοτέρων Ρωμαίων, οι και μέχρι του νυν (10ος αιώνας μ.Χ.) παρά των εντοπίων ΕΛΛΗΝΕΣ προσαγορεύονται δια το εν τοις προπαλαιοίς χρόνοις ειδωλολάτρας είναι και προσκυνητάς των ειδώλων κατά τους παλαιούς Έλληνες, οίτινες επί της Βασιλείας του αοιδήμου Βασιλείου βαπτισθέντες Χριστιανοί γεγόνασιν” (948-952).
Oι Σλάβοι πλημμύρισαν την ερειπωμένη από τον Aλάριχο Πελοπόννησο (4ος αιώνας). Eπίσης, ξανακατέβηκαν μετά τις καταστροφές του Γιλέριχου (5ος αιώνας) και τέλος μετά από τους σεισμούς και την επιδημία της χολέρας τον 7ον αιώνα.
 
Από το λεύκωμα, ΜΑΝΗ: Φωτεινός & Ελεύθερος Τόπος Εκδόσεις Δεσμός

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.