ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Η ΑΡΧΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
 
 
Η νύχτα της 22ας Δεκεμβρίου είναι η μεγαλύτερη του έτους με διάρκεια 14 ωρών και 29 λεπτών. Η ημέρα είναι η μικρότερη με διάρκεια  9 ωρών και 31 λεπτών Την ημέρα εκείνη ο Ήλιος φτάνει στο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται Χειμερινό ηλιοστάσιο και αρχίζει επίσημα η εποχή του χειμώνα. 
Οι εορτασμοί των φάσεων του Ηλίου, που σχετίζονται με τις εποχές του έτους, προέρχονται από τα πανάρχαια χρόνια της ανθρωπότητας, από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να αντιλαμβάνεται και να μελετά το σύμπαν. Οι άνθρωποι γιόρταζαν τις περιόδους του Ήλιου, που συνέπιπταν με τα χαρακτηριστικά σημεία της ετήσιας φαινόμενης τροχιάς του γύρω από τη Γη, δηλαδή τις δύο ισημερίες και τα δύο ηλιοστάσια.
Οι πανάρχαιες αυτές τελετουργίες κατέχουν ακόμη και σήμερα σημαντική θέση στην κοινωνική και στη θρησκευτική συγκρότηση των κοινωνιών μας .
Στην αρχαία Ελλάδα στο Χειμερινό ηλιοστάσιο γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου, γιου του Δία και της παρθένου Σεμέλης. Τον αποκαλούσαν «σωτήρα» και «θείο βρέφος». Ήταν ο «καλός ποιμένας», οι ιερείς του οποίου κρατούσαν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους Έλληνες σαν θεός, εφόσον για εκείνους ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές, από τη σπορά έως τη βλάστηση και από την ανθοφορία έως τη συγκομιδή. Τον απεικόνιζαν πάνω σε ένα πύρινο άρμα να ξεκινά κάθε πρωί, να διατρέχει τον ουρανό και να σκορπίζει το φως στη Γη.
Τον ταύτιζαν επίσης με τον Φοίβο Απόλλωνα, το θεό του φωτός. Αναπαριστούσαν την κίνηση του Ήλιου με τη ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά το Χειμερινό ηλιοστάσιο και μεγάλωνε βαθμιαία καθώς αυξανόταν το φως του Ήλιου μέχρι την Εαρινή ισημερία, όταν η ημέρα εξισώνεται με τη νύχτα.
Ο παγανιστικός κόσμος κατά την Αρχαιότητα γιόρταζε την ίδια μέρα, στις 25 Δεκεμβρίου, τη γέννηση του Μίθρα, ο οποίος επίσης είχε γεννηθεί από μία παρθένο μέσα σε μία σπηλιά.
Επίσης, η μέρα αυτή θεωρείται γενέθλια μέρα για τον Όσιρη, το Δία και τον Ηρακλή. 
Ο Ιησούς , στη Σύνοδο της Νίκαιας και η γέννησή του ορίστηκε στις 25 Δεκεμβρίου, όπως ακριβώς γιορταζόταν μέχρι τότε η γέννηση του Μίθρα από τους παγανιστές. Για να περάσει πιο εύκολα η νέα θρησκεία στον παγανιστικό κόσμο, δανείστηκε παγανιστικές συνήθειες και πρακτικές, με αποτέλεσμα στοιχεία της παλιάς πίστης και πολλές από τις παλιές δοξασίες, ίδιες ή παραλλαγμένες, να μην πεθάνουν, αλλά να διασωθούν μαζί με χαρακτηριστικά του θρησκευτικού πνεύματος της Αρχαιότητας. Έτσι, κάποια από αυτά τα στοιχεία αφορούν και τη γέννηση του Χριστού.
Πολλές ημερομηνίες εορτών του προχριστιανικού κόσμου χρησιμοποιήθηκαν για τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Εξέχουσα θέση κατέχει η 6η Ιανουαρίου, η ημέρα της βάπτισης του Χριστού. Το 336 μ.Χ. ορίστηκε η 25η Δεκεμβρίου ως η μέρα γέννησης του Χριστού, ο οποίος έγινε ένας νέος «θεός-ήλιος» στη νέα θρησκεία.
. Οι μέρες αυτές έχουν την έννοια μιας αρχέγονης γιορτής για την ίδια την ανθρωπότητα. Μιας γιορτής για τη ζωοδότρα πηγή, τον άρχοντα του ηλιακού μας συστήματος και προστάτη της Γης.
Καλές γιορτές!

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.