Πως διαφυλάσσεται ο μανιάτικος διατροφικός πολιτισμός , ώστε να συνεχίσει να βλαστάνει και στο μέλλον.

Πως διαφυλάσσεται ο μανιάτικος διατροφικός πολιτισμός , ώστε να συνεχίσει να βλαστάνει και στο μέλλον.
Οικιακός κήπος με ανοιξιάτικα-καλοκαιρινά φυτά
 
Πως διαφυλάσσεται ο μανιάτικος διατροφικός πολιτισμός , ώστε να συνεχίσει να βλαστάνει και στο μέλλον.
 
Η μανιάτικη κοινωνία είναι μια κατεξοχήν αγροτική κοινωνία η οποία στηριζόταν μέχρι την επικράτηση του τουρισμού στην αγροτική και κτηνοτροφική της παραγωγή. Αν και οι εκτατικές καλλιέργειες (δημητριακά, όσπρια) έχουν εκλείψει εντελώς, με εξαίρεση αυτή της ελιάς, εν τούτοις διατηρούνται σε αξιοπρόσεκτο βαθμό τοπικές καλλιέργειες που αφορούν κυρίως κηπευτικά και δέντρα.
 
 
Η φύλαξη των σπόρων είναι στα χέρια των γυναικών (Α. Ρίγκλια)
 
Η διατήρηση ενός σημαντικού πολιτισμικού κεφαλαίου που αφορά τη διάσωση παλιών τοπικών φυτικών ποικιλιών γίνεται σήμερα με την φύλαξη παλιών σπόρων (μερικών δεκαετιών) και την παρασκευή εδεσμάτων (φαγητών, γλυκών κ.ά) της τοπικής κουζίνας όσο και με την μεταβίβαση μέσω αφηγήσεων, βιοϊστοριών μιας «αισθητηριακής μνήμης» που στηρίζεται στη γεύση, το άρωμα, τη μυρωδιά, το χρώμα που ανακαλούν στο νου περασμένες εποχές και βιώματα.
 
Η σημασία των φυτικών ποικιλιών στη συγκρότηση του τοπικού πολιτισμού εγγράφεται και στον προφορικό παροιμιακό λόγο των Μανιατών μεταβιβάζοντας από την μια γενιά στην άλλη πεποιθήσεις, αξίες, νοοτροπίες Εκφράσεις όπως «ακούω το σκόρδο», «του λιναριού τα πάθη», «το γδαρες σα μπιτσιγόλι», αλλά και αναφορές για την άτεκνη γυναίκα που τη λέγανε «σπαραγγουνιά» γιατί πίστευαν ότι είναι σαν το σπαράγγι φυτό που δεν δίνει καρπό, που το ρίχνει (Αλεξάκης 1980:196) είναι ακόμα παρούσες και χρησιμοποιούνται στον τοπικό προφορικό λόγο.
 
Ο μανιάτικος διατροφικός πολιτισμός σφραγίζεται από τοπικές φυτικές ποικιλίες όπως τα λούπινα, το μαυροκούκι (ή φαβοκούκι), την παπούλα, το σκόρδο, τα φραγκόσυκα ορισμένα (τα περισσότερα) από τα οποία έχουν χαθεί και κάποια άλλα τα οποία κρατάνε ως κειμήλια από το παρελθόν για να τα χρησιμοποιήσουν στο παρόν και να τα διαιωνίσουν στο μέλλον.
Ιέρειες αυτής της πρακτικής αναδεικνύονται οι μανιάτισσες γυναίκες που φυλάσσουν ευλαβικά τους παλαιούς σπόρους έτσι που να διατηρήσουν τη βλαστικότητά τους και να μπορέσουν να ξαναφυτρώσουν και να δώσουν καρπούς στη μανιάτικη γη.
 
 
Αντί επιλόγου στην εργασία της Ανδρομάχης Οικονόμου
Η πολιτισμική διάσταση των τοπικών φυτικών ποικιλιών στη Μάνη
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.