Μήπως ό,τι μας συμβαίνει είναι Σχέδιο;

Μήπως ό,τι μας συμβαίνει είναι Σχέδιο;
Στην Οικονομία   Τα δύο μεγάλα γεγονότα, που σημάδεψαν την οικονομική μας πορεία, ήταν η ένταξη στην ΕΕ και στην ΟΝΕ.  Αλήθεια, πως εδιδάχθη, αυτός ο λαός από την εκάστοτε ηγεσία του και πως προετοιμάστηκε και διαμορφώθηκε το Κράτος για την είσοδο μας σε αυτές καθώς και για την Ευρωπαϊκή μας Ολοκλήρωση;
 
Ti έγινε με τα πακέτα των οικονομικών παροχών από την Ένωση; Διετέθησαν για αναβάθμιση της πραγματικής οικονομίας, για επενδύσεις και δη στον αναξιοπαθούντα αγροτικό τομέα, ή μήπως σε επιδοτήσεις για μικροκομματικούς λόγους, μη ανταποκρινόμενες στη πραγματική παραγωγή;  Πως γινόταν η ανάλυση των οικονομικών μεγεθών και τι στοιχεία παραθέσαμε στους Εταίρους για την είσοδο στην ΟΝΕ; Πως απασχολούσε τους πολιτικούς  και κυρίως τα κόμματα εξουσίας  το  έλλειμμα  και το δημόσιο  χρέος,  τα οποία γιγαντώθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες. 
Πως διαμορφώθηκε το Τραπεζιτικό σύστημα και πως επέδρασε στα οικονομικά όχι μόνο του κράτους αλλά του απλού πολίτη, με τις ασύστολες καταναλωτικές και σπανίως επενδυτικές δανειοδοτήσεις;  Όταν δε, λόγω της πολιτικής και της πανδαισίας με δανεικά, το μοιραίο  της πτώχευσης ήταν προ των πυλών, ποία ήταν η ανάλυση και η δημόσια ενημέρωση για κάποιες δυσάρεστες ορολογίες, όπως ΔΝΤ και Μνημόνιο;
 Εδώ το Μνημόνιο ήταν σε εξέλιξη  και πολύς ο λόγος των περισσοτέρων της εξουσίας περί αυτού, χωρίς όμως από κάποιους να προηγηθεί έστω μία απλή ανάγνωση. Επ ευκαιρία ποτέ δεν  θα ξεχάσουμε την υπόθεση του χρηματιστηρίου, η οποία κατάπιε αρκετά  κομποδέματα μιας ζωής των μικρομεσαίων, διοχετεύοντας παράλληλα αρκετό χρήμα στο εξωτερικό  και κάποιοι της εξουσίας το διαφήμιζαν ως κουτί της Πανδώρας, με προφητεία και βεβαιότητα, μάλιστα, αέναης αύξησης του δείκτη του. 
Από την άλλη, όταν η χώρα και δη οι μεγαλουπόλεις κατακλύζονταν από πλήθος λαθρομεταναστών και κάποιος μεγαλόσχημος είπε βαυκαλιζόμενος, για τη πρωτεύουσα του Βορρά ότι, το 2015, θα αριθμούσε ένα υψηλό αριθμό εκατομμυρίων ανθρώπων, χωρίς όμως να σκεφθεί ότι χρειάζονται και οι ανάλογες θέσεις εργασίας για το ψωμί του κοσμάκη, κανείς σχεδόν δεν αντέδρασε. Σε ότι αφορά στους Ολυμπιακούς αγώνες, μετά από τις τυμπανοκρουσίες της ανάληψης, δεν  έγινε η πρέπουσα ανάλυση των οικονομικών επιπτώσεων και δεν καθορίστηκαν ποίες έπρεπε να ήταν οι ενέργειες, για να αποφευχθούν οι πλέον δυσμενείς. 
Η διαφθορά, η αλόγιστη σπατάλη, η διόγκωση του δημοσίου, η παραπαιδεία, ο δυσανάλογος με τις κρατικές δυνατότητες αριθμός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η παραγωγή ενός τεράστιου αριθμού ανέργων και μη αποροφήσιμων πτυχιούχων, ήταν αποκλειστικά σχέδιο και έργο κάποιων δικών μας. Μήπως πάλι  ήταν σχέδιο μόνο  ξένων  το ότι, από χώρα αποστολής μεταναστών μέσα σε μία εικοσαετία γίναμε ξέφραγο αμπέλι και χώρα υποδοχής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών;  
Σε ότι αφορά στην ολέθρια για την οικονομία κατάσταση της οικοδομής σήμερα, φυσικά και δεν ήταν σχέδιο αλλοτρίων  η άναρχη - απότομη και σε σημαντικό ποσοστό αυθαίρετη  δόμηση.  Ιδιαίτερα στο Λεκανοπέδιο  Αττικής, όπου μαζεύτηκε ο μισός περίπου πληθυσμός της χώρας. 
 Όσο για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του  κράτους δεν θα ήταν λογικό να πιστέψει κάποιος ότι ήταν σχέδιο ξένων η απόκρυψη από δικούς μας, για αρκετό χρόνο της λίστας Λαγκάρντ, την οποία επισήμως μας έδωσαν  ξένοι φορείς για χρήση, προς οικονομικό μας όφελος αλλά και κάθαρση.   
   Σήμερα, που η ανεργία  προοιωνίζει  ως προβληματικό  το μέλλον των παιδιών μας και η απειλή της πείνας επικρέμαται κυρίως πάνω από τις μεγαλουπόλεις, που είναι αυτοί οι σοφοί, οι γραμματείς του παράλογου, οι  μύστες και συνοδοιπόροι της διαφθοράς, να στηθούν στα συσσίτια της ανάγκης  ή στις ουρές της Εφορίας για διακανονισμό  των οφειλών μας,  που μέρα με τη μέρα αυξάνουν και να θυμηθούν ότι παρέβησαν απλούς οικονομικούς και ανθρώπινους νόμους και συνήργησαν εκόντες- άκοντες   σε τυχόν  σχέδια αντιπάλων μας.
 
Στη Δημόσια Διοίκηση- Κοινωνία- Ενημέρωση Μήπως ήταν σχέδιο κάποιων  ή μήπως ήταν αποκλειστική ευθύνη του λαού μας, η αναξιοκρατία  στον δημόσιο τομέα, στην οποία εφαρμόστηκε αρκετές φορές, το «οι έσχατοι πρώτοι» καθώς επίσης και η διαφθορά; Η φράση «διοικώ ένα διεφθαρμένο λαό» παραλείπει και αγνοεί το ότι, οι λαοί είναι κατά πολύ λιγότερο διεφθαρμένοι από τις ηγεσίες τους και μάλιστα από αυτές, που τους κάθονται για πολύ χρόνο στο σβέρκο. 
Που είναι  πάλι σήμερα αυτοί οι άφρονες, οι οποίοι κομματικοποίησαν μέχρι το μεδούλι την Τοπική Αυτοδιοίκηση  και άλλαζαν συνέχεια  τα όρια και τη σύνθεση των Δήμων, νομίζοντας ότι θα λύσουν το πρόβλημα με τα Ελπιδοφόρα Ονόματα, που έδιναν στα εκάστοτε αντίστοιχα  προγράμματα ή αυτοί,  που ήλπιζαν  ότι  παρομοίως θα έλυναν τα προβλήματα της διακυβέρνησης με τα σύνθετα- μακρόσυρτα, νέα ονόματα των Υπουργείων.
  Μήπως ήταν σχέδιο  και ευθύνη αλλοτρίων το ότι σε Οργανισμούς, Διοικήσεις του Κράτους, δεν λαβαίναμε  υπόψη  στοιχειώδεις αρχές και παγκόσμια πρότυπα.
Σε ότι  αφορά την ενημέρωση, η παραθυρολογία  πολιτικών στην άγρα  ψήφων και στον βωμό της αυταρέσκειας και της προβολής τους, χωρίς φυσικά να δύναται να εκληφθεί ως σχέδιο ξένων, είχε δυσμενή επίδραση στη πολιτική και στην οικονομία, που για να πετύχουν  έχουν κανόνες, όπως καμιά φορά την αισιοδοξία  και την στοιχειώδη συναίνεση και όχι την απαισιοδοξία και το «όλα είναι μαύρα» και εκ των προτέρων αποτυχημένα.
 
Στην Άμυνα.  Ενώ η μικροπολιτική και η αναξιοκρατία καλά κρατούσαν  και κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί  στη δραστική  μείωση της θητείας, που έπρεπε να ήταν και το ζητούμενο για τους πρώτους στη Τάξη τους Στρατεύματος,  με πόση θυμηδία  και αποστροφή δεν θα θυμόμαστε και ελαχίστους από αυτούς, οι οποίοι για να δείξουν δήθεν  πρωτοβουλία και έργο μας δούλευαν με εκείνο το κωμικοτραγικό, που πετούσαν κάθε τόσο , σαν δήθεν γενική κατεύθυνση «στον τάδε τομέα  θέλω να τα αλλάξουμε όλα». Παράλληλα όμως αυτοί,  έχοντας το γενικό πρόσταγμα και τη συλλογική ευθύνη της άμυνας, αμυνόμενοι ατομικών φιλοδοξιών, εποίουν την νύσσα, ενώπιον των πολιτικών και δεν αντιδρούσαν σχεδόν σε τίποτε, νομίζοντας ότι η συνεχής αναδιοργάνωση, η άκριτη για μικροπολιτικούς λόγους παραχώρηση σημαντικού μέρους της υποδομής, ακόμη και η μεταφορά των κέντρων εκπαίδευσης  κοντά στην όριο γραμμή,  θα επέλυαν αυτομάτως τα προβλήματα.
Η κατ’ ουσίαν, σύμφωνα με τη γνώμη αρκετών συναδέλφων, διαπόμπευση πρώην Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, από αναφορά πρώην Αμερικανού Πρέσβη στην Ελλάδα προ μηνών, η οποία παρουσιάσθηκε ως διαρρεύσασα στον Τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό) προκάλεσε την οργή, κατάπληξη αλλά και σχετικές υποψίες, περί υπόπτων σχεδίων ή αδυναμίας και ευτελισμού μας, για τους παρακάτω λόγους:
Πρώτον:
Αμερικανός Πρεσβευτής, αν φυσικά ήταν αλήθεια αυτά που ανεγράφησαν στον Τύπο, παρουσίαζε τον Έλληνα Α/ΓΕΕΘΑ ως “σκυλάκι των Αμερικανών” στο  παρελθόν .
Δεύτερον και κυριότερον:
Από τη μηδενική δημόσια αντίδραση του ιδίου Α/ΓΕΕΘΑ αλλά και των συναρμοδίων υπουργείων, κατά τη γνώμη αρκετών συναδέλφων, ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ, για τα τότε αναγραφέντα στον Τύπο.
 
  Σε ότι αφορά  στη  φερόμενη διαφθορά σε πολιτικούς κύκλους της Άμυνας, η οποία θα αποτελεί και την πλέον μαύρη σελίδα για αυτήν, ποίος ο δάκτυλος των  ξένων; Σήμερα οι ενδείξεις τουλάχιστον για την άμυνα, σχετικά  με τις περικοπές αποδοχών αλλά και κονδυλίων,  καθώς και η δίκην «σιγόντο» συμβουλή - παραίνεση της Τρόϊκα, για επαγγελματικό, πολύ μικρό Στρατό και η μέσω τελεσιγράφου απαίτηση αυτής για κατάργηση των αμυντικών μας βιομηχανιών, δημιουργούν πολλές υποψίες, με βασικότερη,«αδυνατίστε και παραχωρείστε τα διεκδικούμενα λόγω αδυναμίας». 
 
 Σχέδιο αλλοτρίων οπωσδήποτε η συνθήκη Δουβλίνο 2,  που μας φορτώνει όλους τους παράνομους μετανάστες, που μπαίνουν και καταλήγουν σε χώρες της  Ευρώπης μέσω της χώρας μας, αλλά η κύρωσή της το 2002, με τις πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια και άμυνα μας, έγινε και με τη  δική μας υπογραφή.
 
Και ήλθε η στιγμή του, «εν τη παλάμη εκ του ΔΝΤ, με αναγκαία όμως συνθήκη εφαρμογής των εξοντωτικών μέτρων της Τρόϊκα και ούτω τι  βοήσομεν;»  Σχέδιο ή όχι;
Αλήθεια ποιός έχει την ευθύνη, για την εκροή με το άκουσμα  της έλευσης των μέτρων, σημαντικού αριθμού δισεκατομμυρίων ευρώ (180 δις από ότι λέγεται) καταθέσεων από ελληνικές τράπεζες σε τράπεζες του εξωτερικού, (κυρίως σε γερμανικές) φαινόμενο ολέθριο για την οικονομία μας και μη αναστρέψιμο.
Η πιο λογική απάντηση, που ακούγεται είναι «και οι δικοί μας και η Τρόϊκα».      
Επιπρόσθετα οι δραστικές μειώσεις σε μισθούς - συντάξεις, οι απολύσεις, η ανεργία μαζί με τις απότομες φορολογικές επιβαρύνσεις, που κατέστησαν αρνητικό το εισόδημα σε αρκετούς, επιτάσσουν για την ελαχίστη  απαιτούμενη κοινωνική συνοχή, την μείωση του κόστους ζωής και ιδιαίτερα στα βασικά – απαραίτητα αγαθά, που  δεν συνέβη. Το ερώτημα είναι σε τι οικονομικό και ποιάς αγοράς σύστημα ζούμε, ποιος το σχεδιάζει, υπό το πρίσμα μάλιστα ότι ανακεφαλαιώνονται οι Τράπεζες.  
Σήμερα, που ο οικονομικός πόλεμος συνεχίζεται και η ύφεση στην οικονομία και η ανεργία εντείνονται λόγω των μέτρων και τρομάζουν το λαό, είναι εύλογο ο απλός πολίτης να σκέπτεται ότι η περιουσία του, σε ένα θαυμαστό τουριστικό χώρο, ετοιμάζεται να πωληθεί σε ξένους, αντί πινακίου φακής και τούτο να είναι μέρος σχεδίου. Παράλληλα ακούγονται σημαίνουσες φωνές , όχι μόνο από εμάς,  ότι ο σκοπός του οικονομικού πολέμου, που στήθηκε κατά της χώρας μας, είναι να υποκύψουμε στα θέματα εκμετάλλευσης του ορυκτού της πλούτου και δη των κοιτασμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
 
Κλείνοντας κρίνεται σκόπιμο να υπογραμμίσουμε  τα ακόλουθα:
 
Οι διεκδικήσεις  των  γειτόνων εις βάρος μας και τα συμφέροντα καθώς και οι επιδιώξεις των μεγάλων στη περιοχή μας  γνωστά. Εκεί λοιπόν υπάρχει η περίπτωση σχεδίων εναντίον μας είτε ως κράτους,  είτε ως μέλους ενώσεων και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο λύκος,  παρά την όποια τακτική του, όταν εφορμά σε ένα κοπάδι, πρώτα τρώει «το κουτσό αρνί». Παράλληλα οι δραματικές εξελίξεις σε χώρες του Αραβικού Κόσμου, οι σχετικές επεμβάσεις που έλαβαν χώρα αλλά και οι τυχόν επικείμενες  πρέπει να μας προκαλούν τα ανάλογα ερωτήματα για τον οικονομικό πόλεμο που δεχόμαστε εδώ και κάποια χρόνια. Επιπλέον πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην εξέλιξη των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από τους πολέμους και τις συγκρούσεις στα Βαλκάνια γιατί, κατά την γνώμη αρκετών, πιθανόν η «μετασεισμική περίοδος» να μην έλαβε τέλος.  
  Είναι λογικό όμως ότι, η πλέον δυσμενής κατάσταση, επέρχεται από την έλλειψη δικών μας καταλλήλων  ενεργειών και σχεδίων, η οποία ευνοεί τα μέγιστα,  τυχόν καθ ημών σχέδια. 
Όσο για κάποιους, που  έδρασαν συστηματικά για τον κατήφορο,  που μας έφερε  έως εδώ,  ποτέ δεν θα βγει  από το μυαλό του λαού μας, ως απορία αλλά και υποψία,  το ότι συνεχίζουν να είναι επιφανείς στο ντόπιο και διεθνές προσκήνιο. Τότε τα ιμάτια μας διαρρηγνύονται από μόνα τους.
Και για να μην ξεχαστούμε στη πίκρα και στους προβληματισμούς μας, να αναθαρρήσουμε δε και λίγο, πρέπει να πούμε ότι, είναι πιθανόν, όσοι σχεδιάζουν κατά του σύγχρονου έλληνα, να κάψουν τα βιβλία τους,  αφενός,  διότι δύσκολα θα ερμηνεύσουν τι σκέπτεται και αφετέρου αν τον ζορίσουν περισσότερο, υπάρχει περίπτωση να αφήσει την ανεμελιά, τη γκρίνια, την υποταγή και να αρπάξει πέτρα.  
  Τέλος για να μην αναρωτιόμαστε, σε κάθε κρίσιμη καμπή του ταξιδιού μας ως κράτους, στο σύγχρονο φουρτουνιασμένο περιβάλλον αν «ο μπούσουλας (πυξίδα) είναι που στρέφει ή το καράβι», ας αποκτήσουμε τον πνευματικό μπούσουλα που μας ταιριάζει,  ως συγχρόνων ανθρώπων και Ελλήνων. Τουλάχιστον να μην λογίζουμε αποκλειστικά  σαν μέρος σχεδίου αλλοτρίων, αυτά που ανεχτήκαμε ή πράξαμε  και μας έφεραν ως εδώ και να καταλαβαίνουμε πότε «ο γυαλός είναι στραβός και πότε  εμείς  στραβά αρμενίζουμε».  
 
 
Γράφει ο
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αντιστράτηγος ε.α.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.