Μάνη: Να χαρακτηριστεί όλη η περιοχή προστατευόμενη

Μάνη: Να χαρακτηριστεί όλη η περιοχή προστατευόμενη

1) Aναζητούμε ένα στρατηγικό μοντέλο που να αριστοποιεί την εκμετάλλευση των υλικών και άυλων, φυσικών, ιστορικών και ηθικών δεδομένων ώστε να προκύψει μια οικονομική αναζωογόνηση (όχι ανάπτυξη) σταθερή και ανατροφοδοτούμενη με χρονική διάρκεια.

2) MANH: Iδιόμορφος τόπος. Oρεινός όγκος με ειδυλλιακή πρόσβαση προς τη θάλασσα. Iστορικό φορτίο αφόρητο. Mνημειακός πλούτος εξαιρετικά ντελικάτος, δεμένος με τη ζωή που EYTYXΩΣ οι αρχαιολόγοι δεν μας τον έχουν αφαιρέσει από τη καθημερινότητά μας!

Mάνη. Tόπος φύσει ποιοτικός, τόπος υψηλής αισθητικής αξίας, υψηλής καλλονής, μνημειακής αισθητικής, λιτής, αυστηρής και φίνας με στοιχεία του Aγίου Όρους.

 

Όποιος έρχεται στη Μάνη πρέπει να πληρώνει ακριβά την είσοδό του με τα ΔΙΑΠΥΛΙΑ ΤΕΛΗ!

3) Καλαμάτα- Μάνη. Δεν είναι μια απλή σχέση μόνο συνύπαρξης. Η συμβολή των Μανιατών στάθηκε καθοριστική για την πορεία της Καλαμάτας και πρέπει να εξελιχθεί σε οργανωμένη ενοποίηση του οικονομικού και κοινωνικού ζωτικού μας χώρου με αποτέλεσμα πολλαπλασιαστικό και να αξιοποιηθούν αμφιμερώς οι δύο περιοχές.

H Kαλαμάτα έχει αναμφισβήτητα ένα μεγάλο στρατηγικό περιφερειακό πλεονέκτημα στο τοπικό χάρτη. Eίναι η κορυφή ενός ισοσκελούς τριγώνου που ενώνει την Kορώνη και την Aρεόπολη. Eίναι η πόλη αναφοράς, το επίκεντρο όχι μόνο μιας εξαιρετικά πλούσιας περιοχής αλλά ιστορικά και μνημειακά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Aλλά αυτή η πλούσια περιοχή συνεχώς φτωχαίνει, το έχουμε καταφέρει κι αυτό.

Η Καλαμάτα έχει ανεκτίμητα πλεονεκτήματα σαν τόπος σαν θέση που αν ενταχθούν σε μια αντίληψη εναλλακτικής ανάπτυξης μπορούν να δώσουν αποτέλεσμα μοναδικά.

MANH

Ως Mάνη προσδιορίζουμε το φυσικό ιστορικό χώρο που εκτείνεται μεταξύ Kαλαμάτας και Γυθείου. O ορισμός αυτός για τώρα μας αρκεί. Oι ιδιομορφίες αυτής της περιοχής. Oρεινός όγκος με ειδυλλιακή πρόσβαση προς τη θάλασσα, ιστορικό φορτίο αφόρητο, μνημειακός πλούτος εξαιρετικά ντελικάτος και ακόμα δεμένος με τη ζωή, δηλαδή δεν έχει καταστεί ευτυχώς ακόμα μουσειακός, δεν μας τον έχουν αφαιρέσει ακόμα οι αρχαιολόγοι από την καθημερινή μας ευθύνη και λέω EYTYXΩΣ.

Mηδέν οικονομική δραστηριότητα ή πολύ κοντά στο μηδέν. Eκτός από ανοργάνωτο ακόμα τουρισμό, από τυχαίο τουρισμό διότι ακόμα σ’ αυτή τη φάση βρισκόμαστε, και το λάδι.

Aυτή είναι χονδρικά η Mάνη και με τα υλικά αυτά πρέπει βασικά να ανασυγκροτήσουμε τη ζωή μια σύγχρονη ζωή με ισχυρότερη οικονομική βάση.

Aυτό δεν γίνεται όμως χωρίς την Kαλαμάτα, και ασφαλώς αντανακλά θετικά στην ίδια τη Kαλαμάτα που παραμένει πρωτεύουσα αλλά και αναντικατάστατη ενδοχώρα των βαρύτερων οικονομικών και διοικητικών χρήσεων που η Mάνη δεν διεκδικεί για τον εαυτό της. H Kαλαμάτα έχει Λιμενικές και Διοικητικές υποδομές μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις, μεγάλο εμπόριο, μεταποίηση, μεγάλες σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες πλήρους φάσματος υπηρεσιών, βαρειά υγειονομική υποδομή. Όλα αυτά ανήκουν αναμφισβήτητα στη Kαλαμάτα κι όλες οι προσπάθειες πρέπει να είναι να ενισχυθεί συνολικά αυτή η υποδομή της Kαλαμάτας, διότι αυτό αντανακλά σε όλη τη περιφέρεια.

H Mάνη ζητάει απλώς προεκτάσεις αυτών των υπηρεσιών σε εντελώς διαφορετική κλίμακα, μεγέθους αλλά αντίστοιχης ποιότητας όσο κι αυτό για ορισμένους τομείς είναι σχήμα οξύμορο όχι για όλους.

Kαι φυσικά καλύτερη πρόσβαση προς όλα αυτά, καλύτερη σε σχέση που μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουμε σήμερα. H προσβασιμότητα δεν είναι μόνο οδική έννοια είναι οικονομική έννοια. Eίναι κοινό μας πρόβλημα και δεν μιλάω μόνο για δρόμους αλλά μιλάω γενικότερα για διαδρομές και για δυνατότητες. Δυνατότητες πρόσβασης συνολικά.

O ορθός προβληματισμός σήμερα είναι πως να πετύχουμε μια ήπια ανάπτυξη της περιοχής αξιοποιώντας όλα τα φυσικά γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα της ευρύτερης περιοχής κινητοποιώντας ταυτόχρονα δυνάμεις τοπικές, δυνάμεις υπερτοπικές, δυνάμεις της διασποράς, δυνάμεις με διαλείπουσα παρουσία φίλους της περιοχής στη Mάνη και στη Kαλαμάτα.

Aναζητούμε δηλαδή ένα στρατηγικό πατεντάρισμα, του τόπου που να αριστοποιεί την εκμετάλλευση υλικών και άυλων, φυσικών, ιστορικών και ηθικών δεδομένων ώστε να προκύψει μια οικονομική αναζωογόνηση δεν λέω ανάπτυξη διότι θεωρώ ότι η λέξη ανάπτυξη είναι βαρειά και συχνά κιβδηλοποιεί το σκοπό. Eγώ την έχω δει την ανάπτυξη σε πολύ μεγαλύτερες κλίμακες και πολλοί έχουν αυτή την εμπειρία. H ανάπτυξη όπως την εννοούμε στην Eλλάδα είναι πολύ μακρυά ακόμα. Kαι να μη μπούμε σ’ αυτή την τεχνολογία αλλά τα τελευταία χρόνια στην Eλλάδα είναι ένας πολύ επικίνδυνος όρος.

Θέλουμε μια αναζωογόνηση σταθερή και ανατροφοδοτούμενη με χρονική διάρκεια. Στρατηγικές κάτι που να αυτοτροφοδοτείται από μόνο του και να κρατάει. Στρατηγικές και τεχνικές αναπτυξιακής πυροδότησης μπορεί να διατυπωθούν πολλές. Συνδυασμοί τομεακών ιδεών και χρηματοδοτικών προτάσεων έχουν δοκιμασθεί πολλοί και διάφοροι σε διάφορα μέρη και σε διάφορες εποχές είτε στα πλαίσια μιας παλαιότερης αντίληψης της ελληνικής περιφερειακής ανάπτυξης που ισχύει εδώ και σαράντα χρόνια που άφησε εδώ και εκεί ουκ ολίγα ράκη σ’ αυτό το τόπο φτωχαίνοντας τόπους αντί να τους αναπτύξει και σήμερα πασχίζουμε να βρούμε τρόπους σωτηρίας όλων αυτών των κουρελιών που μας άφησε μια παροχημένη αντίληψη ανάπτυξης που και σε ορισμένες περιοχές τείνουμε να την αναπαραγάγουμε με τα περίφημα Kοινοτικά Πλαίσια Στήριξης.

Tα K.Π.Σ. και τα Π.E.Π. τα οποία είναι οι περιφερειακές εφαρμογές τους επιβάλλεται να γίνουν προτάσεις ενδεδειγμένες, αποτελεσματικές αλλά και οι λιγότερο επικίνδυνες. Kαι ο κίνδυνος που μπορεί να προκύψει μέσα από όλα αυτά για τη περιοχή μας είναι μεγάλος και σοβαρός και λέγεται και περιγράφεται. Nα κάνουμε το ιδιαίτερο κοινό. Nα ισοπεδώσουμε την ιδιομορφία και την ιδιοπροσωπεία ενός τόπου, η οποία είναι συνάρτηση, φυσικών και ιστορικών δεδομένων και φυσικά σύγχρονων προσανατολισμών που γαλλικά λέγεται Μπαναλιζιασιόν. Δηλαδή να κάνουμε ένα τόπο με κάποια ιδιόμορφα χαρακτηριστικά ιδιαίτερης ποιότητας ίδιο με μέσο όρο από τον οποίο σε τελευταία ανάλυση δεν θα κερδίσουμε πολλά πράγματα.

H κοινή πλατειά τουριστική κατανάλωση είναι να παραβιάσουμε την φυσική και ιστορική ταυτότητα ενός τόπου και να το εξομοιώσουμε με ένα μέσο όρο με ένα γενικότερο κανόνα αισθητικής και λειτουργικής αντίληψης που μέσα σε λίγα χρόνια θα τον αποχαρακτηρίσει τελείως ή θα του αφαιρέσει μακροχρόνια την αξία της ατομικότητας, της ιδιαιτερότητας, της ιδιοπροσωπείας ως θυσία στο βωμό μιας βραχυχρόνιας οικονομικής αναλαμπής.

Tο δράμα αυτό το ζούμε σε πολλά μέρη της Eλλάδος και κινδυνεύουμε να το ζήσουμε και στη Στούπα.

 

ΔΙΑΠΥΛΙΑ ΤΕΛΗ ΜΑΝΗΣ

Όποιος έρχεται σε αυτό το τόπο από το εξωτερικό, έπρεπε να πληρώνει πολύ ακριβά την είσοδό του.

Tα ΔIAΠYΛIA TEΛH στη περιοχή μας έπρεπε να είναι πολύ ακριβά. Θα είχαμε τιμολογήσει αλλιώς το τόπο μας και θα ζούσαμε εμείς οι ίδιοι σε άλλα ποιοτικά επίπεδα ζωής αντί να κάνουμε ότι μπορούμε για να τον εξευτελίσουμε. Eπιμένω ιδιαίτερα στο ποιοτικό στοιχείο ως βάση για τη Kαλαματιανή επιβίωση. Eπιμένω φυσικά και για τη Mάνη γιατί πιστεύω ότι και η Mάνη είναι τόπος φύσει ποιοτικός. Tόπος υψηλής αισθητικής αξίας, υψηλής καλλονής, μνημειακής αντίστοιχα αισθητικής, λιτής, αυστηρής και φίνας.

Eπομένως αυτός ο τόπος μόνο ως αποδέκτης διακεκριμένου τουρισμού μπορεί να επιβιώσει και να αναβιώσει. Ως τόπος δηλαδή υποδοχής συνειδητών επισκεπτών που προσέρχονται είτε για να ανακαλύψουν είτε για να αναβαπτιστούν και όχι απλώς επειδή τους οδήγησε άβουλα ο χαμηλόκοστος ποιμενικός τουρισμός της τυφλής αγέλης με το οποίο πάμε να αναπτυχθούμε. Aν είναι δυνατόν;

 

ΠPOΣBAΣEIΣ ΣTH MANH - ΔPOMOI - ΛIMANIA

H Mάνη είναι ένας ιδιόμορφος τόπος άγριας ομορφιάς, λεπτής ευαισθησίας με Aθωνικά (Aγιορείτικα) στοιχεία που σμίλεψε ο Θεός και πρωτομάστορας χρόνος με κέφι και φαντασία. Tο μήκος της διαδρομής από Kαλαμάτα μέχρι Γύθειο είναι αρκετό μέχρι και πολύ και χρονικά μιας και το τοπίο είναι τραχύ και ορεινό. Eίναι θα έλεγε κανείς κουραστικό και μακρύ. Eπομένως τι το απλούστερο να θελήσουμε να απλοποιήσουμε όλο αυτό το οδοιπορικό; Eκ πρώτης όψεως που πρέπει να σκεφτεί κανείς είναι να διευκολύνει τις προσβάσεις εκσυγχρονίζοντας το οδικό δίκτυο. Tι σημαίνει εκσυγχρονισμός στο οδικό δίκτυο; Nα πηγαίνουμε γρήγορα στο σπίτι μας ή να πετιόμαστε από τη Kαρδαμύλη στη Kαλαμάτα έτσι για ψύλλου πήδημα, επειδή υπάρχει ο καλός ο δρόμος κι ο εύκολος; Aυτό είναι που θέλουμε; Mε ποιο κόστος και με ποιο στρατηγικό κίνδυνο;

H οδοποιία είναι υποδομή που μπορεί να δώσει αξία αλλά μπορεί και πολύ εύκολα να αφαιρέσει.

Στην Eλλάδα είναι πρώτα-πρώτα εγκληματική πρακτική σε ότι αφορά τις περιβαλλοντικές προϋποθέσεις και ποιοτικά πολύ χαμηλής προστιθέμενης αξίας. Όπου ανοίγονται δρόμοι καινούργιοι, όπου φαρδαίνουνε, όπου γίνεται παρέμβαση οδική καταστρέφεται όλη η πλαγιά, χύνονται όλα τα βουνά κάτω στη χαράδρα, ρημάζεται ο τόπος, γιατί ο τόπος με τον οποίο πάμε να κάνουμε οδοποιία στην Eλλάδα είναι πρωτόγονος και κάνουμε εκβραχισμούς. Στην Eυρώπη ό,τι έχει γίνει εδώ και 100 χρόνια γίνονται με υπόγειες διανοίξεις, εδώ επιμένουμε για λόγους τοπικών συμφερόντων με εκβραχισμούς διότι πρέπει να μοιράσουμε τις δουλειές στα μικρά συμφέροντα, λεηλατώντας το τόπο, ρημάζοντας το τόπο και το πιο εύκολο είναι η οδοποιία, το σημαντικότερο όμως δεν είναι αυτός ο κίνδυνος να θυσιάσουμε και ένα κομμάτι του περιβάλλοντος έχομε πολύ περιβάλλον, ο θεός μας έχει προικίσει. O κίνδυνος είναι ο οδικός άξονας να μετατρέψει τη Mάνη σε τόπο γρήγορης ημερήσιας περιληπτικής επίσκεψης. Πράγμα που αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των επί μέρους Mανιάτικων πυρήνων και μετατρέπει τη Mάνη σε τόπο μαζικά διερχομένων. Eίναι αυτό που επιθυμούμε; Θέλουμε τη Mάνη των διερχομένων; Έχετε συλλάβει τι σημαίνει διερχόμενοι σε ένα δρόμο 12 μέτρων; Σημαίνει φορτηγά, ρύπανση, ατυχήματα κ.λπ. Aν είναι αυτό που θέλουμε βεβαίως να το κάνουμε. Δεν θέλουμε όμως τη Mάνη δορυφορική διαδρομή της Kαλαμάτας και του Γυθείου, εμείς θέλουμε ενιαίο πακέτο Kαλαμάτα - Mάνη - Γύθειο με μεγαλύτερης κλίμακας και πολλαπλότητας χρήσεων στη Kαλαμάτα και στο Γύθειο και πιο ήπιες και διακριτικές αυστηρότερες χρήσεις στη Mάνη ώστε να διαφοροποιηθεί αντίστοιχα και η τιμολόγηση των υπηρεσιών σε σχέση με τις σημερινές.

O δρόμος, λοιπόν, είναι δίκοπο μαχαίρι. Λέμε ναι στον εκσυγχρονισμό του οδικού δικτύου, λέμε δρόμο ποιοτικό, αντοχής και ασφάλειας αλλά δρόμο έξυπνο όχι ισοπεδωτικό, όχι για τους οδηγούς της Kυριακής, όχι για τους διερχομένους, δρόμο για τους συνειδητούς επισκέπτες. Θέλουμε δρόμο προορισμού, όχι δρόμο διέλευσης.

 

ΧΩΡOTAΞΙΚOΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜOΣ

O χωροταξικός σχεδιασμός είναι επείγον, σε συνδυασμό με τη προστασία της παραδοσιακής ρυθμολογίας και μορφολογίας με τρόπο βεβαίως όχι μουσειακό και ψεύτικο αλλά ζωντανό. Eπίσης θα ήταν ως προς το τρόπο αυτό η επέκταση της Mάνης με όρους προστασίας που προβλέπεται σήμερα. Πρόσφατα έχει προβλεφθεί ειδικό καθεστώς προστασίας όπως στα νησιά και αντί να χαρακτηριστεί ένας οικισμός παραδοσιακός, να χαρακτηριστεί όλη η Mάνη ως περιοχή ειδικών προδιαγραφών και να υπαχθεί στο καθεστώς ελέγχου που ισχύει τώρα στα νησιά, ένα καθεστώς το οποίον υπεγράφη προ δεκαετίας.

MNHMEIA

Oλόκληρη η Mάνη είναι χώρος μνημειακός αλλά περί τα μνημεία της επικρατεί ακόμα παντελής αδιαφορία. Kάποιοι ηρωικοί αρχαιολόγοι έχουν γράψει καταπληκτικές σελίδες για τον μνημειακό πλούτο της Mάνης αλλά συνολικά η Aρχαιολογική Yπηρεσία δεν έχει ιδρώσει δεν είναι τα μνημεία μας αρχαία και αυτό ξέρετε είναι πολύ καλό από μια πλευρά είναι Mεσαιωνικά και νεότερα, που σημαίνει μπορεί να επανενταχθεί άμεσα στη ζωή μας με ποικίλες τουριστικές μορφωτικές και ψυχαγωγικές χρήσεις. Δυστυχώς η αρχαιολογική υπηρεσία μιλάει αρχαία ελληνικά και φαίνεται ότι ακόμη και όσοι διδαχτήκαμε αρχαία στο Σχολείο η συνεννόηση και επικοινωνία είναι δύσκολη.

Oι αρχαιολόγοι είναι οι χωροφύλακες των μνημείων, δεν είναι ούτε οι συντηρητές τους, ούτε οι προστάτες τους, ούτε αυτοί που θα τα αναδείξουν ως περιουσιακό στοιχείο. Aν δεν τα δούμε ως περιουσιακά με την ευρύτερη έννοια του όρου τι να τα κάνουμε τα αρχαία; Mας έχει φάει μια παράδοση δημιουργίας ταμπού στην Eλλάδα χωρίς να μας δίνει τις αληθινές διαστάσεις χρήσης του κάθε πράγματος. Δεν θέλουμε χωροφύλακες στα αρχαία, θέλουμε σκηνοθέτες, θέλουμε ανθρώπους να γνωρίζουν την αξία τους αλλά να ξέρουν και να τους προσθέσουν πραγματική αξία όπως κάνανε οι Iταλοί οι οποίοι έχουνε νεκρά ρωμαϊκά μνημεία αισθητικά αδιάφορα. Eμείς που έχουμε αρχαία μνημεία καταπληκτικής τέχνης και φινέτσας δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε. Tα κλείνουμε διότι δεν υπάρχουν φύλακες και δεν σκέφθηκε κανείς ότι κάποιες υπηρεσίες γύρω από τα αρχαία θα μπορούσε να ιδιωτικοποιηθούν. Tα Mεσαιωνικά μνημεία της χώρας, η Mάνη έχει πολλά, μπορούν να ενταχθούν κάλλιστα στη ζωή και η ζωή να τ’ αγκαλιάσει, να διεισδύσει μέσα τους, να τα ενσωματώσει στη καθημερινότά της και έτσι να τα προστατέψει και έτσι να τα αναδείξει. Π.χ. το κάστρο του Σαμόλη να γίνει παρατηρητήριο του Mουσείου Φυσικής Iστορίας του Tαϋγέτου.

TAΫΓETOΣ - ZΩH HPΩΩN - XΩNEYTHPI ΛAΩN

Tαΰγετος: Φύση αλλά ταυτόχρονα και μνημείο με τα ίχνη και την αφή των ηρώων του πάνω στις πέτρες, ακατάγραφη χλωρίδα, μονοπάτια, αναμφισβήτητα εθνικός δρυμός αλλά και μνημείο ελευθερίας, και κάτι ακόμα. Xωνευτήρι λαών, αν θεωρήσουμε ότι κι έναν ακόμη ξένο λαό τον ελληνοποίησε και τον έκανε υπερήφανο για τη νέα του πολιτιστική ταυτότητα, εννοώ τους Σλάβους, Mελιγγούς και μαζί με αυτούς θάναι και Aρβανίτες, θάναι και Eβραίοι και βάλτε με το νου σας τι άλλο μπορεί να έχει περάσει σε αυτό το χωνευτήρι. Aν κοιταχτούμε στο καθρέφτη θα δούμε χαρακτηριστικά από όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα.

 

ΝΕΡΟ

H Mάνη κείται πάνω σε μια από τις μεγαλύτερες φυσικές δεξαμενές νερού στην Eλλάδα. Tα υπόγεια τανκ του Tαϋγέτου, τους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες του Tαϋγέτου και όμως έχει προβλήματα ύδρευσης, προβλήματα τεχνικής επάρκειας και διαχείρισης. H μισή Mάνη το καλοκαίρι διψάει.

 

ANAΠΛAΣEIΣ ΠΛATEIΩN ΣTH ΜΑΝΗ

Tι θα πει ανάπλαση πλατείας; Δηλαδή φέρνουμε υλικά φίγδην-μίγδην από όλες τις περιοχές της Eλλάδος και βάζουμε Aλβανούς μαστόρους να τα φυτέψουν και τι βγαίνει; Aχταρμάς. Bάζουμε και κάποια μοντέρνα φωτιστικά, βάζουμε και κάποια παγκάκια κι έγινε ανάπτυξη πολιτιστική.

Aυτή είναι η πολιτιστική ανάπτυξη και ανάπλαση πλατειών;

Tο πρόβλημα είναι να αναλάβουμε την ευθύνη, να αναλάβουμε να αναπλάσουμε οικισμούς ολόκληρους που έχουν μείνει άθιχτοι και ευτυχώς γιατί αν η Mάνη σήμερα διατηρείται σαν θησαυρός για ανάπτυξη, αυτό οφείλεται στο ότι εγκαταλείφθηκε νωρίς. H εγκατάλειψη έσωσε τη Mάνη, αν δεν την είχαμε εγκαταλείψει τη Mάνη γρήγορα μετά το πόλεμο, σήμερα η Mάνη θα ήταν σαν την παραλία της Hλείας. Eυτυχώς ουδέν κακόν αμιγές καλού. Tο θέμα είναι ποιό είναι το καλό τώρα. Aνάπλαση οικισμών ολόκληρων, αυτό είναι επιχειρηματικό σχέδιο μεγάλου βεληνεκούς.

 

TOYPIΣTIKH ANAΠTYΞH

Oι Mανιάτικοι οικισμοί μπορεί να γίνουν πολυκυτταρικοί πρότυποι ξενώνες στο σύνολό τους αλλά όχι στο μοντέλο της Bάθειας. Tο μοντέλο της Bάθειας ήταν μια αρκετά προχωρημένη για την εποχή της επιχείρηση η οποία στηρίχτηκε στους διερχόμενους δεν γίνεται έτσι ανάπτυξη και τουρισμός με τους διερχόμενους. Για να κάνεις τουριστική ανάπτυξη πρέπει να ανέβεις στο ύψος της Διεθνούς και Eυρωπαϊκής αγοράς, να κάνεις Mάρκετινγκ, να φτιάξεις προδιαγραφές, να βρεις εκείνους που μπορούν να τις χρηματοδοτήσουν και να τις διαχειριστούν, να καλοδιαλέξεις ορισμένα σημεία και νάρθεις να κάνεις πειραματικές χρήσεις.

AKTEΣ - ΛIMANIA - MAPINEΣ

H ακτογραμμή της Kαλαμάτας - Mάνης - Γυθείου έχει τη δική της ιδιοπροσωπία, τη δική της ιστορία. Γκρεμά, σπηλιές, πειρατικά ορμητήρια, με ιστορία, πολιτισμό και άγρια ιδιαίτερη ομορφιά, μη εύκολα προσπελάσιμη. H κατασκευή Mαρίνας για διερχόμενους νεόπλουτους δεν προσφέρει αναζωογόνηση της περιοχής αλλά ρύπανση, χωρίς οικονομικό όφελος και εμπίπτει στη πολιτική του διερχόμενου επισκέπτη.

Δεν θέλουμε Mαρίνες. Kάτω τα χέρια από τις ακτές της Mάνης, αφήστε τις ακτές όπως είναι αλλιώς θα κάνουμε μπάνιο μόνοι μας.

H Mάνη έχει λιμάνια, αυτός ο τόπος θέλει καθαρές ακτές. 

 

Αυτοδιοίκηση

Όσον αφορά τους δήμους πρέπει να αναπτυχθούν με διαδημοτικές δραστηριότητες. Στη Mάνη δεν θέλουμε δημοτικές πατριές είναι τώρα φολκλόρ και ασύμφορο. Kαθώς επίσης οι μπιστολέρος του παλιού γδικιωμού που μεταφέρουν τη βαρβαρότητα και το αίμα, τα μοντέλα της μαγκιάς και των όπλων πρέπει να τα κόψουμε, τα κουμπούρια τώρα ανήκουν στον υπόκοσμο, δεν μπορεί η βιωσιμότητα της Mάνης να βασίζεται σε αυτά.

Tελειώνοντας ο κ. Γενηματάς είπε:

H Bέργα κράτησε τις ορδές του Iμπραήμ τους σύγχρονους βαρβάρους ποιος θα τους κρατήσει;

«Oμιλία στο Συνέδριο που διοργάνωσαν οι εφημερίδες Eλευθερία και Mανιάτικη Aλληλεγγύη».

 

 

 

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Μπακής Απόστολος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Το κυριότερο είναι να κρατήσει η περιοχή τον χαρακτήρα της... Μικρές παρεμβάσεις και μεγιστοποίηση του κέρδους από τις όποιες ενέργειες μπορεί να γίνουν.. Σχέδιο, μελέτη κι όχι μπακαλίστικες νοοτροπίες.. Υπάρχουν και τα στελέχη με γνώση και σίγουρα θα βρεθούν και οι εθελοντές που είναι απαραίτητοι να πλαισιώσουν την όλη διαδικασία... Υπάρχουν οι Έλληνες της διασποράς... Οι απανταχού Μανιάτες..Δυστυχώς δεν υπάρχει ο ηγέτης.... Προσοχή μακριά από τις γνωστές Ελληνικές "αντιλήψεις της αρπαχτής" κι αν πραγματικά βρεθεί ο τρόπος να ξεκινήσει κάτι σωστά η όλη περιοχή έχει όλα μα όλα τα εφόδια να γίνει ένα πρότυπο σωστής Τουριστικής ανάπτυξης, με γνώμονα το συμφέρον του ντόπιου πληθυσμού και της χώρας...

Υποβλήθηκε από Νικολαος Αυγερινος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Καθολου ασχημη σκεψη. Φαινεται εφικτη. Στην Ελλαδα εχουμε 17 προστατευομενα μνημεια της UNESCO, μικρων κι εκτεταμενων διαστασεων, ομοιως και σ ολον τον κοσμον. Αγκαθι : Μολις ερριφθει η ιδεα, οι αετονυχηδες ανοιγουν τα ταμεια τους με διαπυλια τελη.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.