ΚΑΣΤΡΟΠΥΡΓΟΣ «ΖΑΡΝΑΤΑΣ» ΕΞΩ ΜΑΝΗΣ ή Κάστρο του Κουμουνδουράκη

ΚΑΣΤΡΟΠΥΡΓΟΣ «ΖΑΡΝΑΤΑΣ» ΕΞΩ ΜΑΝΗΣ ή Κάστρο του Κουμουνδουράκη
 
 
ΚΑΣΤΡΟΠΥΡΓΟΣ «ΖΑΡΝΑΤΑΣ» ΕΞΩ ΜΑΝΗΣ*
ή Κάστρο του Κουμουνδουράκη
 
Ήταν ένα από τα τέσσερα μεγάλα κάστρα της Μάνης. Είναι υστεροβυζαντινό κάστρο που καταστράφηκε από τους Τούρκους οι οποίοι το ξαναέκτισαν τον 17ο αιώνα και του έδωσαν τη σημερινή του μορφή.
 
Η θέση ήταν επίκαιρη στρατηγικά, καθώς επέτρεπε εποπτεία της ακτογραμμής και έλεγχο των περασμάτων προς την ενδοχώρα της Μάνης.
 
Η οχύρωση διατηρεί ερείπια από την ελληνιστική εποχή, τα οποία ταυτίζονται με την ακρόπολη της αρχαίας Γερήνιας, μιας από τις 18 πόλεις που απάρτιζαν το Κοινό των Ελευθερολακώνων.
 
Οι ερευνητές τοποθετούν τη χρονολόγηση του κάστρου από τον 15ο έως τα τέλη του 17ου αιώνα.
 
H επικρατούσα άποψη είναι ότι το κάστρο κτίστηκε μάλλον από τους Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μοριά κάποια στιγμή τον 15ο αιώνα, καταστράφηκε από τους Τούρκους οι οποίοι το ξαναέχτισαν τον 17ο αιώνα.
 
Το κάστρο υπήρχε ήδη τον 15ο αιώνα, καθώς αναφέρεται η παραχώρησή του από τον Θεόδωρο Β’ Παλαιολόγο στον Κωνσταντίνο, Δεσπότη του Μυστρά και διάδοχό του (και αργότερα τελευταίο Βυζαντινό αυτοκράτορα).
 
 
Η Έξω και Κάτω Μάνη (Μεσσηνιακή και Λακωνική) είχαν πιο πλούσια εδάφη και συνόρευαν με τις πεδιάδες της Μεσσηνίας και του Ευρώτα που οι κάθε φορά κατακτητές είχαν συμφέρον να τα εκμεταλλεύονται. Αυτές οι περιοχές, με το σχετικά εύφορο έδαφός τους, σε σχέση με την άγονη και άνυδρη Μέσα Μάνη, συγκροτήθηκαν στη βάση της γεωργικής μεγάλης ιδιοκτησίας, σε οικονομικές και στρατιωτικές καπετανίες. Ο Πύργος ως πολεμικό εργαλείο, ήταν κάστρο με αυλή και μαντρότοιχο που το διαφέντευε μια ισχυρή οικονομικά και στρατιωτικά οικογένεια, με τους περιοίκους.
Από αυτούς επιλέγονταν οι Μπέηδες (τοποτηρητές των Τούρκων). Η διοίκηση μερικών εξ αυτών δεν ήταν καθαρή, πάντως όλοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στους αγώνες του Έθνους.
Ηγεμόνες από το 1776 έως το 1821 στη Μάνη:
Ο Τζανέτος Κουτήφαρης, ο Μιχάλμπεης Τρουπάκης ή Μούρτζινος, ο Τζανήμπεης-Τζανέτος Καπετανάκης Γρηγοράκης, ο Παναγιώτης Κουμουντούρος, ο Αντώμπεης Γρηγοράκης, ο Ζερβόμπεης (Κωσταντής Ζερβάκος), ο Θεοδωρόμπεης Γρηγοράκης και ο τελευταίος ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.
Στη Ζαρνάτα βρίσκονταν δύο Καπετανίες ή να πω καλύτερα πως ήταν τυραννίες. Η μια στα Τρικότζοβα του Καπετάν Γιωργάκη και η άλλη ήταν στις Κιτριές του κυρ-Κουμουντουράκη. (Ν. Νηφάκης)
 
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.