Κάβο Γκρόσο

Κάβο Γκρόσο

«Από τον Κάβο Ματαπά σαράντα μίλια μακριά, κι από το Κάβο Γκρόσο σαράντα κ άλλο τόσο» λέγανε οι θαλασσομάχοι του παλιού καιρού, από τον φόβο τους για τα δεινά που τους περίμεναν περιπλέοντας, καθώς έρχονταν από το Αιγαίο, τα μανιάτικα ακρωτήρια, πρώτα το Ταίναρο, και στη συνέχεια το επίσης πανάρχαιο κι ακόμα πιο φοβερό ακρωτήριο Θυρίδες, που ονομάσθηκε έτσι απ' τις πολλές σπηλαιώδεις κοιλότητες και κόγχες με τις οποίες ήταν διάτρητα τα απότομα και κοφτερά γκρεμνά του απ' τη μεριά της πάντα φουρτουνιασμένης θάλασσας («αι Θυρίδες του Ταινάρου εν τω Μεσσηνιακό ούσαι κόλπω, ροώδης κρημνός) κατά τον Στράβωνα), κάτι που για τους ναυτικούς, που το έβλεπαν από μακριά, το έκανε να φαντάζει σαν ένας μυθικός περιστερώνας.

Η μαζική, ογκώδης και συμπαγής μορφολογία του του προσέδωσε το βενετσιάνικο όνομα «Γκρόσο» (Παχύ), η στενόμακρη, επιμήκης κορμοστασιά του, το δωρικό του όνομα «Μακρυνά» (Μακρυνή), και η τρικυμισμένη θάλασσα τριγύρω του, με τους Μανιάτες πειρατές να ελλοχεύουν για ναυάγια, την κακή και τρομερή του φήμη.

 

Στο υψίπεδο του Κάβο Γκρόσο ήταν χτισμένη η ακρόπολις της αρχαίας Ιππόλας, γι' αυτό κι οι ντόπιοι τ' ονομάζουν Άνω Πούλα (Άνω Ιππόλα), όπου και ο περίβλεπτος ναός της Ιππολαΐτιδος Αθηνάς, όπως τον περιγράφει ο Παυσανίας. Διάσπαρτα αρχιτεκτονικά του μέλη και σπαράγματα, με προεξάρχουσες κάποιες μαρμάρινες κολώνες, εμπεριέχονται στην τοιχοδομία των βυζαντινών ναών που δεσπόζουν στο τοπίο.

Επάνω στο πλάτωμα κυριαρχούν τα ερείπια του μυστηριακού φράγκικου κάστρου με ότι σώζεται ακόμη απ' τα τείχη του. Εικάζεται ότι πρόκειται για το φράγκικο κάστρο της Μεγάλης ή Παλαιάς Μαΐνης, σύμφωνα με το «Χρονικόν του Μορέως» (σε αντιδιαστολή με το ομώνυμο αλλά βυζαντινό κάστρο στο Τηγάνι, το χαρακτηριστικό μανιάτικο ακρωτήρι που αγναντεύει κανείς από εκεί ψηλά). Το κάστρο της Άνω Πούλας ήταν ένα από τα κάστρα που παρέδωσε το 1261 ο φράγκος πρίγκηπας Γουλιέλμος Βιλλαρδουΐνος στον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, μαζί μ' εκείνα στο Γεράκι, τον Μυστρά και την Μονεμβάσια, τρία χρόνια μετά τη μάχη της Πελαγονίας (1259), κατά την οποία συνελήφθη αιχμάλωτος από τους βυζαντινούς, για ν' ανακτήσει την ελευθερία του.

 

Από το βιβλίο του Χρίστου Δρακούλη Γούδη, «Οδοιπορικό στην Μάνη», εκδόσεις Αδούλωτη Μάνη

 

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Κριαλής Μιχάλης (χωρίς επαλήθευση) στις .

Ειναι δυνατόν να λέμε οτι υπάρχουν τμήματα του αρχαίου κάστρου της Ιππόλας μεσα σε βυζαντινές δομες ΤΟΣΟ ΧΑΛΑΡΑΑΑΑΑΑΑ?????? Περναει απαρατηρητη η θυριωδια????????? ο μισελληνισμος τους??????

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.