Η επίσκεψη του Κολοκοτρώνη στο σπίτι του καπετάν Παναγιώτη του Μούρτζινου

 
Η επίσκεψη του Κολοκοτρώνη στο σπίτι του καπετάν Παναγιώτη του Μούρτζινου
 
«Εις του καπετάν Παναγιώτη του Μούρτζινου το σπίτι»… 
 
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γράφει στη «Διήγηση συµβάντων της ελληνικής φυλής»: «Εις τας 3 Ιανουαρίου... και εις τας 6 Ιανουαρίου εβγήκα εις την Μάνη εις του καπετάν Παναγιώτη του Μούρτζινου το σπίτι. Εις αυτό το διάστηµα, πριν να βγω εις την Πελοπόννησον, επήγα εις τους Κορφούς να ζητήσω τέσσερις χιλιάδες τάλληρα από µισθούς µου, του Μέτλαντ, και διά να ανταµώσω τον Ιωάννη Καποδίστρια. Τον αντάµωσα, εκάθησα τριάντα ηµέρας και επέστρεψα πίσω εις την Ζάκυνθον. Εκεί οµιλήσαµε πολλά περί της υποθέσεως. Εδώ τελειώνει η ζωή µου η περασµένη και αρχινά της Επαναστάσεως (…). 
 
»(…) Έτσι λοιπόν, εις τας 3 Ιανουαρίου ανεχώρησα από την Ζάκυνθον, και εις τας 6 Ιανουαρίου έφθασα εις την Σκαρδαµούλα, εις του πατρικού µου φίλου καπετάν Παναγιώτη Μούρτζινου. Το κίνηµά µας έγινε εις τας 22 Μαρτίου, εις την Καλαµάταν. Από τας 6 Ιανουαρίου, έως εις τας 22 Μαρτίου, επροσπάθησα, ενέργησα εις την Μάνην να ενώσωµεν διάφορα σπίτια Μανιάτικα κατά την συνήθειά τους, και ενώσαµεν, τους αδελφώσαµεν (…). 
 
»(…) Ο Μαυροµιχάλης είχε το όνοµα Μπέης, αλλ’ ο Μούρτζινος είχε την δύναµιν εις την Μάνην. Ερωτήθη τότε ο Μαυροµιχάλης [από τους Τούρκους] διά τον ερχοµό µου, και αυτός απεκρίθη, ότι εδυστύχησε εις την Ζάκυνθον και ήλθε εις την Μάνην διά να τον βοηθήσουν οι φίλοι του και να επιστρέψη οπίσω. Και εις αυτό φέρθηκε πολλά καλά, αλλά δεν είναι αληθινό ότι δεν µε επρόδωσε εις τους Τούρκους. Δεν είχε την δύναµιν να το κάµη και αν ήθελε, και, εκτός της φιλίας απού είχαµε µε τον Μούρτζινον, είναι συνήθεια εις την Μάνην να υπερασπίζωνται όσους καταφεύγουν εις την οικίαν των». 
 
Η ηχώ όλων αυτών των σπουδαίων ακούγεται από την άκρη του δρόµου σας. Σκαρδαµούλα είναι το παλιό όνοµα της Καρδαµύλης και το σπίτι του Μούρτζινου βρίσκεται στην άκρη της Παλιάς Καρδαµύλης, µια συστάδα πύργων – κάποιοι έχουν γίνει τώρα ξενώνες – και στην άκρη τους ένα µικρό κάστρο, µε τον πύργο, την εκκλησιά του, τα σπίτια και τα παράσπιτα, το ελαιοτριβείο, το σιδηρουργείο, τον λαχανόκηπό του, την στέρνα του (για όλα αυτά υπάρχουν κατατοπιστικές πινακίδες), µια ξεχωριστή, ασφαλής και περιχαρακωµένη, νησίδα ζωής. Το οχυρό των Τρουπάκηδων-Μούρτζινων είναι ενταγµένο στο δίκτυο των µουσείων της Μάνης και είναι το πιο αντιπροσωπευτικό συγκρότηµα του τρόπου ζωής των ανθρώπων της εποχής που περιγράφει ο Κολοκοτρώνης.
 
Ακούστε ένα άλλο απόσπασµα από τη συγκλονιστική διήγησή του: «Εις την Μάνην πάντοτε επηγαίναµεν βοήθεια εις τον µπέη Κουµουντουράκη, εις τες χρείες τους, και εβοηθούσαµε το µέρος τους. Ο καπετάνιος Κωνσταντής Δουράκης, φίλος του πατρός µου, και οι Κιτρινιαραίοι, ανοίγουν πολέµους. Ηµείς µεντάτι. Είχαµεν κλεισµένον µίαν φοράν τον Νικόλαον Κιτρινιάρη, τον πολιορκήσαµεν, και σαν ετρώγονταν αδελφοξάδελφα, έρριχναν τουφέκια στον αέρα. Οι Μανιάτες τον εστεναχώρησαν και οµίλησε να παραδοθή, και εζήτησε εµέ. Δεν ήτο να παραδοθή, αλλά να µε σκοτώσει µε απιστιά. Εβγήκε έξω εις του πύργου την πόρτα, και είχε βάλει τους ανθρώπους µέσα, να παραδοθή. Οι άνθρωποί του µε άδειασαν έξη τουφέκια. Εγώ ήµουν κοφτά και µ’ επήραν, έπεσα αποκάτω από τον θόλον της πόρτας του πύργου, οι δικοί µου ενόµισαν ότι µε σκότωσαν και ήθελαν να σκοτώσουν τους συγγενείς του Κιτρινιάρη. Άλλοι λέγουν “όχι να πάρωµε τον Θεόδωρον”. Ηλθεν ο αδελφός του Κιτρινιάρη, και τον επήρα εις τον ώµον, κ’ επροφυλάχτηκα, και την νύκτα έβαλα φωτιά εις τον πύργον και επαραδόθηκαν. Ο αδελφός του ήτον µε ηµάς. Τότε τα αδέλφια τους είπαν: Να κάµω ό,τι θέλω εις εκείνους διά την απιστιά. Εγώ είπα, ότι εάν ο Θεός µ’ εφύλαξε, τους χαρίζω την ζωήν». 
 
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.