Η αρχαία Πύρριχος - από εδώ πέρασε ο Παυσανίας

 
Χαρακτηριστική πινακίδα που δείχνει το πηγάδι Παυσανία που βρίσκεται πάνω στο πεζοπορικό μονοπάτι που βρίσκεται στην περιοχή είναι δικό μας έργο, του manivoice.gr και της Φωνής της Μάνης, όπως και η σήμανση άλλων παραδοσιακών μονοπατιών που εκτελέστηκε με ευρωπαϊκό πρόγραμμα από τον Οργανισμό που εκδίδει τη Φωνή της Μάνης και το manivoice.gr
 
Η αρχαία Πύρριχος - από εδώ πέρασε ο Παυσανίας
 
Στα 2 χιλιόμετρα περίπου έξω από την Αρεόπολη οι ταμπέλες δείχνουν προς τα αριστερά την κατεύθυνση για Πύρριχο - Κότρωνα - Λάγια. Εκεί στρίβουμε . Προσηλιακή Μάνη, ονομάζεται ετούτη η λωρίδα γης και έτσι θα πρέπει να τη θυμούνται όλοι 
 
Στον στενό διάδρομο που αφήνουν τα δύο βραχώδη υψώματα με χαμηλή βλάστηση χτίστηκε ο Πύρριχος που διατηρεί το αρχαίο του όνομα (ως Κάβαλο θα συναντήσετε το χωριό σε κάποιους χάρτες). Από εδώ πέρασε και ο περιηγητής της αρχαιότητας Παυσανίας, μόνο που καταγράφει το χωριό ως θηλυκού γένους (η Πύρριχος, πιθανότατα από την πύρριχον γην, το κιτρινοκόκκινο έδαφος... διόλου εμφανές στο σημερινό χωριό). Αναφέρει μάλιστα ένα μεγάλο πηγάδι στην αγορά της αρχαίας πόλης, ένα ιερό της Αστρατείας Άρτεμης και ένα του Αμαζονίου Απόλλωνος.
 
 
 
 
Ο Πύρριχος μοιάζει να φρουρεί τη μικρή αλλά εύφορη κοιλάδα που δημιουργείται και το μέρος αυτό θα πρέπει να κατοικείται ανέκαθεν χάρη στο υδροφόρο στρώμα του υπεδάφους. Εδώ σ' αυτό το «βαθούλωμα» αποστραγγίζονται τα υπόγεια νερά και τα δύο μεγάλα πηγάδια ίσως να υπάρχουν από την αρχαία εποχή. Οι πέτρες στους τοίχους αρνούνται να μιλήσουν για την ηλικία τους, αλλά σίγουρα γνωρίζουμε ότι ο Πύρριχος ήταν μία από τις «Ελεύθερες» λακωνικές πόλεις και πως ακόμα και οι Ρωμαίοι εγκαταστάθηκαν εδώ. Οι περίπου 100 κάτοικοι του χωριού παραμένουν στη θέση τους, γιατί δεν υπάρχει Μανιάτης σε ετούτο τον κόσμο που να μην αγαπάει τη δική του γη, την ιδιοκτησία του. Σε πολύ μικρή απόσταση βρίσκεται και το χωριό Χιμάρα που έχει για καμάρι της τον ναό του Αγίου Νικολάου, με το εξαίρετης τεχνοτροπίας καμπαναριό του με τα ενσωματωμένα λιθανάγλυφα.
 
 
Η Πύρριχος μαζί με τον οικισμό Χειμάρα αποτελούν το τοπικό διαμέρισμα Πυρρίχου. Η συνέχεια του δρόμου οδηγεί στα Λουκάδικα. Τα σπίτια στην κορυφή του λόφου μοιάζουν να δημιουργούν ένα κάστρο, άλλωστε κάστρο της Κολοκυθιάς το ονομάζουν και οι τοπικοί, ενώ πιθανότατα αποτελεί την Ακρόπολη της αρχαίας Τευθρώνης.
 
 
 
 
 Η Πύρριχος, κατά το Παυσανία, «του ποταμού δε σταδίους τεσσαράκοντα απέχει Πύρριχος εν μεσογαία». Πήρε το όνομα του από το θεό Πύρριχο ή από τον Πύρρο το γιο του Αχιλλέα, γεγονός που δείχνει για τις σχέσεις του Αχιλλέα με τη Λακωνία.
 
Από τα αξιοθέατα που είδε ο Παυσανίας σημείωσε το ιερό της Αρτέμιδος που επονομαζόταν Ασταρτεία, γιατί στη θέση αυτή σταμάτησε η προς τα εμπρός εκστρατεία των Αμαζόνων, και ένα ιερό του Αμαζονίου Απόλλωνος. Τα αγάλματα των δύο θεών ήταν ξόανα τα οποία είχαν φέρει κατά τη παράδοση γυναίκες από το Θερμώδοντα, δηλαδή το ποτάμι στον Εύξεινο Πόντο στις όχθες του οποίου λεγόταν ότι ζούσαν οι Αμαζόνες. Επίσης , σύμφωνα με το Παυσανία η ύδρευση των κατοίκων γινόταν από πηγάδι, το οποίο πρέπει να είναι ένα από τα δύο που υπάρχουν ακόμα και σήμερα στον οικισμό του Πυρρίχου.
 
 
Επιτύμβιες επιγραφές και άλλα ευρήματα υστερορρωμαϊκών χρόνων, αλλά και πρώιμων χριστιανικών, δείχνουν ότι τα χρόνια εκείνα η Πύρριχος είχε κάποια ακμή.
 
Ιστορικά στοιχεία
 
Την περίοδο της ακμής της Σπάρτης κατοικείτο από Περιοίκους.
Αργότερα με την έναρξη της Ρωμαϊκής εποχής η Πύρριχος υπήρξε μία από τις 18 πόλεις τού Κοινού των Ελευθερολακώνων όπως η Λας και το Οίτυλο.
Κατά την επανάσταση του 1821 στην περιοχή που είναι πλησίον του Διρού, οι Μανιάτες ώς γνωστόν αντιστάθηκαν στην απόπειρα απόβασης στην Μάνη από τον Ιμπραήμ με επιτυχία. Ανάμνηση τής ένδοξης νίκης αποτελεί το έμμετρο που λέγεται ακόμη και στις μέρες μας.
 
«Αν σου ξαναρέσει Τούρκο ξαναπέρνα από τον Πούρκο, Τούρκο αν σου καλοφάνει ξαναπάτα τη τη Μάνη».
 
Πούρκος (Πούρχος) είναι το όνομα Πύρριχος έτσι όπως παραφρασμένο έφτασε μέχρι σήμερα. Εδώ ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του ήρωα Κροκόδειλου Κλαδά, που οργάνωσε την επανάσταση το 1470, του οποίου η μητέρα καταγόταν από τους Αγίους Σαράντα της Βορείου Ηπείρου.
 
Εκεί μάλιστα γίνεται ο νέος βασικός επαρχιακός δρόμος που θα παρακάμψει τα χωριά της προσηλιακής Μάνης, Χειμμάρα, Λουκάδικα και Φλομοχώρι και θα βγει στη Ζούδα. Σχετικό άρθρο
 
 
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.