Η Αρεόπολη με τα μάτια ενός παιδιού το 1950-60

Η Αρεόπολη με τα μάτια ενός παιδιού το 1950-60

Μετά από πολλούς δισταγμούς,  μπαίνω στον πειρασμό να δώσω μια εικόνα  της Αρεόπολης του 50-60 μέσα από την αθώα μάτια ενός παιδιού που έζησε τότε. Όσοι ζουν ακόμα θα θυμηθούν, θα κάνουν μια βουτιά στο παρελθόν, και θα φτιάξουν εικόνες από μια εποχή που χάθηκε και από το ανθρώπινο είδος και, τα χαρακτηριστικά τους δεν υπάρχουν πλέον.

Φθινόπωρο 1955. Το σπουδαίο γεγονός της λειτουργίας παιδικού σταθμού είναι πραγματικότητα.Ο Δημητράκης, ο Γιώργος ο Μάκης, ο Τάκης, ο Στάθης, ο Αντωνάκη, ο Πιέρρος, η Βασσούλα, ο άλλος Πέτρος, η Μπουλένια, η Ειρήνη παιδάκια κατηφορίζουν τρέχοντας προς Τσαλαπιάνικα. Ο Δημητράκης βγαίνει απ’ το στενό του στον Κεντρικό δρόμο. Απέναντι είναι  ο Αλεβίζος Ογκώδης και σπουδαίος έμπορος.  Για την εποχή του, το μαγαζί του είναι κάτι σαν το praktiker. Και δεξιά ο μπάρμπα Πέτρος ο γλόμπος έχει ανοίξει κι’ αυτός. Η θεία Βούλα στέκει στην πόρτα με εκείνο το χαμόγελο. Το μαγαζί  είναι μπακάλικο και ταβέρνα. Ο μπάρμπα Πέτρος χοντροκόκαλος, κοντός, τετραγωνικός, από την εποχή του έχει φτιάξει απάνω από το μαγαζί και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Καρέκλα ανάποδα κάθεται ο Νίκος. Είναι χοντρός, και η καρέκλα ίσα που τον χωράει. Έχει όμως μια καλοσύνη στο πρόσωπο σαν να είναι ο κυρίαρχος του χρόνου.(αργότερα θα παντρευτεί την πεντάμορφη Μηλιά και θα γράψει την δική της ιστορία στην Αρεόπολη διαφημίζοντάς της σε όλη την Ελλάδα). 

Στο χασάπικο είναι ο Μιχαλάκης μέσα και κάτι ετοιμάζει. Λίγο πιο κάτω η Μαρένια απλώνει τις περίφημες πάντες της, και αραδιάζει τη μαναβική της, κάτω από τη σκάλα. Η Μαρένια είναι κοντούλα, άσπρη, τσαχπινούλα καλή και καπάτσα.

Απέναντι το κουρείο του Γιάννη, που σε πολύ λίγο χρόνο, θα μετατραπεί σε γραφείο της μοναδικής εφημερίδας στη Μάνη, Τα Μανιάτικα Νέα που την έγραφε μαζί με το Γιώργο (το Φαντούμη).Η Ποτίτσα με τον Γιώργο απέναντι δεξιά, συνεχίζουν την παράδοσή της το λιανεμπόριο της εποχής. Στη γωνία το καφενείο του Λεωνίδα. Ψηλός, όμορφος, βοηθάει την μάννα του. Στο γραφείο της κοινότητας, η εμβληματική Ελισσάβετ (Αλισάβω) όμορφη κοπέλα που αργότερα θα παντρευτεί το Λεωνίδα. Αριστερά. Ο Ταξιάρχης, και δίπλα ο φούρνος, με τον Θοδωρή και τον Γιωργάκη. (Ο Γιωργάκης το χρονικό αυτό διάστημα άφησε εποχή με τις φάρσες και τις πλάκες που έκανε).

Από όλα αυτά που έβλεπε ο Δημητράκης, σήμερα υπάρχει μόνο η ταβέρνα του μπάρμπα Πέτρου. Την συνεχίζει ο νεότερος, ο Πιέρρος. Τα υπόλοιπα είναι τα μπαράκια που βλέπετε μέχρι τον Ταξιάρχη.

Του Δημήτρη Φρατζεσκάκη

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.