Ελληνικό ελαιόλαδο Η τιμή... τιμή δεν έχει

Ελληνικό ελαιόλαδο Η τιμή... τιμή δεν έχει

του Αγρότη: Ελπιδοφόρου Καλαματιανού, Διαχειριστή Α. Σ. Ξηροκαμπίου

 

Σε λίγες ημέρες ξεκινάει η νέα ελαιοκομική περίοδος και θα αρχίσουν πάλι τα πηγαδάκια σχετικά με τη τιμή πώλησης του ελαιολάδου.

Ενώ ξεκινάει σε υψηλά επίπεδα μετά σταδιακά παίρνει τη κατηφόρα για να καταλήξει με τη λήξη της ελαιοκομικής περιόδου σε μείωση της αρχικής τιμής σε ποσοστά μέχρι και 20-30 % οδηγώντας σε δυσανασχέτηση κυρίως τους παραγωγούς. Τι να φταίει άραγε.. Να φταίνε οι έμποροι οι οποίοι αγοράζουν με προσυννενοημένες τιμές , να φταίει το γεγονός ότι καθορίζουν ποιες δημοπρασίες θα χτυπήσει ο καθένας, μήπως τα ιδιωτικά ελαιουργεία τα οποία συνήθως πληρώνουν λιγότερο προκειμένου να καρπιστούν τη διαφορά τιμών σε σχέση με τις δημοπρασίες, μήπως να φταίνε οι αθρόες εισαγωγές αδασμολόγητου ελαιολάδου από Τυνησία Μαρόκο, η μήπως έχει να κάνει τελικά με τη παραγωγή της κάθε χρονιάς;

Όπως λίγο πολύ καταλαβαίνει ο καθένας η τιμή του ελαιολάδου καθορίζεται σε συνάρτηση πολλών παραγόντων και αρκετοί από αυτούς συγκαταλέγονται στους παραπάνω.

Είναι λογικό ότι οι έμποροι επιθυμούν να αγοράσουν χαμηλά για να μπορέσουν είτε να έχουν μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους είτε να προωθήσουν το προιόν τους ποιο εύκολα στην αγορά. Μη ξεχνάμε όμως, ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού ελαιολάδου διοχετεύεται στο εξωτερικό χύμα επομένως τις τιμές των εμπόρων, τις καθορίζουν, οι από το εξωτερικό υποψήφιοι αγοραστές. Οπότε και εδώ ισχύει ο κανόνας της προσφοράς και της ζήτησης. Επιπλέον η Ε.Ε με προφανή λόγο να κρατήσει τις τιμές του ελαιολάδου σε χαμηλά επίπεδα επιτρέπει κάθε χρόνο την εισαγωγή κάποιων δεκάδων χιλιάδων τόνων αδασμολόγητου ελαιολάδου από Τυνησία Μαρόκο επηρεάζοντας άμεσα την αγορά.

Όμως ο βασικότερος λόγος που επηρεάζει τη τιμή του ελληνικού χύμα ελαιολάδου έχει να κάνει κυρίως με τη παραγωγή της Ισπανίας. Όπως εύστοχα είχε πεί κάποιος εξαγωγέας «όταν η Ισπανία βήχει η Ελλάδα αρρωσταίνει» θέλοντας παραστατικά να δείξει το πόσο μας επηρεάζουν οι Ισπανοί παραγωγοί. Και η πράξη έχει αποδείξει ότι όταν η ισπανική παραγωγή κυμαίνεται κοντά στους 1.000.000 τόνους τότε η τιμή του δικού μας λαδιού κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα με αποκορύφωμα τη περσινή ελαιοκομική όταν μέσα στον Αύγουστο το χύμα έξτρα παρθένο είχε σκαρφαλώσει μέχρι και τα 4,20 ευρώ το κιλό.

Φέτος ανεξάρτητα αν η παραγωγή στην Ελλάδα αναμένεται μειωμένη λόγω της ξηρασίας του Απριλίου στην Ισπανία αναμένεται να προσεγγίσει τους 1.500.000 τόνους επηρεάζοντας αρνητικά τις τιμές. Εδώ βέβαια παρατηρείται το εξής οξύμωρο σχήμα. Ενώ η τιμή της νέας ελαιοκομικής αναμένεται να ξεκινήσει σε πολύ υψηλά επίπεδα με φήμες να κάνουν λόγο ακόμα και για 4,60 το κιλό στη περιοχή της Λακωνίας, η μέση τιμή δεν αναμένεται να κρατηθεί πάνω από τα 3,20 με 3,30.

Όποιοι και να είναι οι πραγματικοί λόγοι και αυτοί είναι πολλοί τους οποίους δε μπορούμε να αναλύσουμε σε ένα και μόνο άρθρο, ίσως τελικά οι νέοι άνθρωποι που μπαίνουν στη παραγωγική διαδικασία σα νέοι αγρότες ή σα διάδοχοι γεωργοί, θα πρέπει να αναζητήσουν νέους τρόπους προώθησης του προιόντος τους, εστιάζοντας περισσότερο στα ποιοτικά του χαρακτηριστικά κάτι που το ελληνικό ελαιόλαδο είναι αναγνωρισμένο παγκοσμίως και λιγότερο στο να κυνηγούν τη ποσότητα. Το γεγονός ότι υπάρχουν στη διεθνή αγορά ελληνικά τυποποιημένα ελαιόλαδα τα οποία πωλούνται από 10 -30 ευρώ το λίτρο ίσως να είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.