Δυό διαδρομές στη Μάνη

Δυό διαδρομές στη Μάνη

Ένα λαογραφικό ημερολόγιο για την ιστορία του Οιτύλου για διαδρομές μέσα από πλακόστρωτα και μη παραδοσιακά μονοπάτια δημιούργησε ο σύλλογος Οιτυλιωτών με την ακούραστη πρόεδρο Αρετή Βελοπούλου-Ζαρρέα και το Δ.Σ.

Δημοσιεύουμε  αποσπάσματα από το ημερολόγιο.

 

Από το Νέο Οίτυλο στον Καραβοστάσι παραθαλάσσια.

Ξεκινάμε από τον πέρα κάμπο ή καμπινάρα Τζαούτου και ακολουθούμε το ανάγλυφο της παραλίας προς Καραβοστάσι.

Περνώντας από τα Μοναχολίδια (τοποθεσία  που υπήρχε  μία ελιά), την Λουμπάρδα, το Μαρμάρι, την Πλακίδα (ακτή με πλάκες λειασμένες από το κύμα) συναντάμε τα ερείπια της εκκλησούλας Άγιος Νίκωνας και ερείπια αρχαίου ναού, πιθανόν αφιερωμένου στο θεό των νεκρών Σέραπι.η Σάραπι Διασχίζουμε το γεφύρι του Μυλολάγκαδου, αφήνουμε πίσω μας το δημόσιο πηγάδι του Καραβοστάσι και φτάνουμε στο Χαρανί.

 

Εκεί οι παλαιοί κάτοικοι είχαν τοποθετήσει τεράστιο καζάνι –χαρανί- και έβραζαν τα λούπινα, μετά τα έβαζαν σε σακιά μέσα στη θάλασσα για να ξεπικρίσουν και να γίνουν αλμυρά. Στη συνέχεια βρίσκουμε την Βλυχάδα (πηγή νερού που αναβλύζει από τα βράχια), την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και το παλαιό νεκροταφείο με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου η Άννα Αβραμέα είχε καταγράψει γλυπτό του 11ου αιώνα.

 

 Παραθαλάσσια στο Καραβοστάσι.

Από την παλαιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Καραβοστάσι βαδίζουμε πλάι στην θάλασσα, περνάμε του Παύλακα (βραχώδης ακτή στην οποία κατά την παράδοση επιβιβάστηκαν στο καράβι Σωτήρ και αναχώρησαν για την Κορσική, το έτος 1675 μέλη της οικογένειας Στεφανοπούλων-Κομνηνών) και φτάνουμε στο Λιβέρι, βραχώδης ακτές με φυσικές λαξευτές λεκάνες τις οποίες οι αλατσολόοι (παραγωγοί αλατιού) γέμιζαν με θαλασσινό νερό το οποίο εξατμίζονταν το καλοκαίρι και συνέλεγαν το αλάτι.

Αμέσως μετά είναι η Λιβέρα και η Λιβερόλουτσα δύο αβαθείς ορμίσκοι στους οποίους κατά την παράδοση προσάραζε τις βάρκες του και αποβίβαζε τους ένοπλους άνδρες του, ο περιβόητος Λιβέριος Γερακάρης, αμφιλεγόμενη και θυελλώδης μορφή της ιστορίας της Μάνης.

Μπροστά μας είναι οι Φουσιάλες, το Λαζούρι, η Τριψιάνα, οι Μαύρες Πέτρες, οι αδιάβατοι γκρεμοί του Χουγιάκου και το Σχοινί. Στη θέση αυτή κρεμόταν ένα σχοινί. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν στα ανοιχτά του κόλπου του Οιτύλου εμφανιζόταν πειρατικό καράβι, οι κάτοικοι της γύρω περιοχής, με την βοήθεια του σχοινιού ανέβαιναν και κρύβονταν στις σπηλιές που είναι επάνω στον γκρεμό. Ο τελευταίος τραβούσε το σχοινί. Πιο ψηλά βρίσκεται η περιοχή Παγανέα. 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.