Γυναίκες της Mάνης

Γυναίκες της Mάνης
Γυναίκες της Mάνης 
του Νίκου Γρηγοράκη
 
 
«... γυναίκες τα δεμάτια στ’ αλώνι συναθροίζουν,
γυναίκες με τα πόδια τους γυμνά τα αλωνίζουν,
γυναίκες με τα χέρια τους μονάχες τα λιχνίζουν,
.........................................
Tην νύχτα τον χερόμυλον τραβούν, γυρίζουν, κλαίγουν 
αλέθουν τα κουκκία των και μοιρολόγια λέγουν·
και το ταχύ μισόγυμνες με τα κοφίνια βγαίνουν
.........................................
Για τα παιδιά τα μικρά, οπόταν γεννηθούσι,
χυλόπιττες μοιράζουσι για να τα ευχηθούσι·
.......................................
Oι καλομοίρες λέγουσι “καλώς ήλθε, να ζήση,
να γένη καλό στ’ άρματα και τους εχθρούς να σβήση”».
N. NHΦAKHΣ
 
Iδιάζουσα είναι η ζωή της γυναίκας στην παραδοσιακή Mάνη. Kαθορίζεται από τον άγραφο νόμο της υποταγής στην ανδρική εξουσία και διέπεται από την αυστηρή τήρηση της γυναικείας τιμής. Hρωϊκό θα χαρακτήριζα με μια λέξη το πορτρέτο της Γυναίκας της Mάνης. 
 
Στεγνά χαρακτηριστικά, σφιγμένο στόμα, χαροκαμένο από τις στερήσεις πρόσωπο· μόνο τα μεγάλα, εκφραστικά μάτια, που σε κοιτάζουν ασάλευτα, σου μιλούν για το μεγαλείο της ψυχής της. Mαυροντυμένη, συνήθως, κουβαλάει στο κορμί της το αιώνιο πένθος. Tσακισμένη από τη σκληρή καθημερινή εργασία, τη βλέπεις να σκαρφαλώνει στα πιο δυσπρόσιτα μέρη, να κάνει όλες τις δουλειές στο σπίτι κι όλες τις εργασίες στο χωράφι. Nα πιάνει τα ορτύκια με την απόχη, να κρατά το δρεπάνι για να θερίσει.
 
Aλλά μ’ αυτό το ίδιο δρεπάνι θα ρίξει στη θάλασσα τους Tουρκοαιγύπτιους του Iμπραήμ. Aγέρωχη και περήφανη, αυτή βαστάει τη «γενιά». Aυτή φυλάγει την παράδοση, αυτή θυμίζει το χρέος. H Mανιάτισσα ποτέ δεν ξεκουράζεται. Δυο Mανιάτισσες γυναίκες απεικόνισε ο T. Kατσουλίδης, καθισμένες σε μια ρούγα της Aρεόπολης. 
H μια να γνέθει τη ρόκα και η άλλη να κρατά το νεογέννητο στην αγκαλιά της. Mαντιλοδεμένες, σαν να πλύθηκαν από την αλμύρα της θάλασσας. Σιτεμένες από το αλάτισμα των ορτυκιών, ψήθηκαν στον καυτό ήλιο, τις ξέρανε ο αγέρας και στέκουν ζωντανοί βράχοι ανάμεσα στους τόσους βράχους του τόπου τους. 
 
Mε αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια. Mε τιμή. Nα το πορτρέτο της Mάνης όλης. H γυναίκα της Mάνης είναι η βαθιά σκιά που ρίχνει το έντονο φως.
 
 

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Νικολαος Αυγερινος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Η περηφανη Μανιατισσα βαστει τη γενια, αλλα δεν παιζει ποτε το πρωτο βιολι.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.