Από την Αρεόπολη στο Ταίναρο

Από την Αρεόπολη στο Ταίναρο

Πέτρινα χωριά δεσπόζουν σκαρφαλωμένα σε απόκρημνους λόφους, ενώ άλλα βρέχονται από τα γαλαζοπράσινα νερά γραφικών κόλπων. Η άγρια ομορφιά της Μάνης υποδέχεται τους επισκέπτες της για ένα ξεχωριστό ταξίδι.

Από τους 118 παραδοσιακούς οικισμούς της Πελοποννήσου οι 98 βρίσκονται εδώ.

Οι ψηλοί πέτρινοι πύργοι και τα πετρόκτιστα σπίτια βρίσκονται διάσπαρτα σε όλα τα χωριά και αποτελούν το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Και μόνο να μετρήσεις τα πολλά και διαφορετικά θέλγητρά της, εντυπωσιάζεσαι.

Αρεόπολη η πρωτεύουσα της Μάνης είναι το πιο δημοφιλή από τα χωριά της Μέσα Μάνης. Η στρατηγική θέση της Αρεόπολη, την καθιστά κατάλληλο ορμητήριο προς τα χωριά και τις παραλίες της Μάνης. Επίσης, διαθέτει σε ακτίνα βολής έναν αξιόλογο πλούτο μνημείων και αξιοθέατων. 

Το Λιμένι, όπου βρίσκετε το παλάτι των Μαυρομιχαλαίων,ττοτο Ομηρικό Οίτυλο το οποίο πήρε το όνομά του από το μυθικό ήρωα Οίτυλο που καταγόταν από το Άργος και ήταν γιος του Αμφιάνακτα. 

Αξιόλογοι οι ναοί του Αγίου Γεωργίου, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, της Κοίμηση της Θεοτόκου, των Ταξιαρχών και της μονής Δεκούλου ή Ντεκούλου με σωζόμενη εκκλησία και καλοδιατηρημένες αγιογραφίες.  Ένα επιβλητικό Βυζαντινό μνημείο . Εκεί υπογράφτηκε η συμφωνία των οπλαρχηγών της Μάνης με τον Θ. Ορλώφ, το 1770, για την εξέγερση εναντίον των Τούρκων,  τα Ορλοφικά.

Η Μονή Ντεκούλου ή Δεκούλου (επισκέψιμη) βρίσκεται ανάμεσα στο Οίτυλο και το Νέο Οίτυλο.

Νέο Οίτυλο: Παραλία με άμμο και βότσαλο. Απέχει 4,5 χλμ από το Οίτυλο και 5 χλμ από την Αρεόπολη. Γύρω από την παραλία υπάρχουν καφετέριες και ψαροταβέρνες. Απέναντι από το Οίτυλο βρίσκεται το κάστρο  της Κελεφάς,  χτίστηκε και διατηρήθηκε από τους Τούρκους από το 1670 μέχρι το 1685, οπότε κατελήφθη από τους Βενετούς και τους Μανιάτες  συμμάχους τους.  Λέγεται ότι στο κάστρο της Κελεφάς, στο Οίτυλο και στον όρμο του, τοποθετεί ο Ιούλιος Βερν τους ήρωές του, στο βιβλίο του «Οι πειραταί του Αιγαίου» όπου και περιγράφει με καταπληκτική ακρίβεια το κάστρο, τη χαράδρα και την τοποθεσία γύρω απ' αυτό. 

Η ιστορία έχει πολλά να πει γι' αυτό το μέρος. Όχι μόνο για την Αρεόπολη αλλά και για όλη τη Μάνη. Πέρασε αλώβητη τη Φραγκοκρατία (για 16 μόλις χρόνια), ενώ και η Τουρκοκρατία την άφησε... παγερά αδιάφορη, καθώς όποια απόπειρα εισβολής δεν αποκρουόταν τελικά αποδεικνυόταν ασύμφορη. Τα προεπαναστατικά χρόνια βρήκαν τη Μάνη σε μια ιδιότυπη συνθήκη  αυτονομίας,  αποτελώντας  έτσι  έναν  ασφαλή  τόπο  για  τους κατατρεγμένους Έλληνες  που  αναζητούσαν καταφύγιο.  Και  όπως  ήταν  φυσικό,  ο ξεσηκωμός  του  1821 ξεκίνησε στη Μάνη, εδώ, στην Αρεόπολη. Μία εβδομάδα πριν από την υπόλοιπη Ελλάδα!

Νοτίως της Αρεόπολης βρίσκεται ο Πύργος Δυρού, ιστορικό μανιάτικο χωριό, αφού εδώ απέκρουσαν οι κάτοικοι της Μάνης τις δυνάμεις του Ιμπραήμ τον Ιούνιο του 1826. Μια μάχη που έδωσαν οι ουσιαστικά άοπλες γυναίκες της Μάνης και η οποία απέκτησε μεγάλη για το έθνος μας σημασία, αφού σημειώθηκε την περίοδο που η Επανάσταση κινδύνευε να χαθεί από τις εσωτερικές έριδες.

Οι επισκέπτες του Πύργου Δυρού έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν, μεταξύ άλλων,  τη Φουρνιάτα, τον οχυρό οικισμό με το τειχισμένο συγκρότημα του οπλαρχηγού Σκλαβουνάκου, τη Χαριά, έναν από τους παλαιότερους και πλέον αντιπροσωπευτικούς μανιάτικους οικισμούς, αλλά και εξαίρετα δείγματα βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή.

Αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο της λακωνικής γης είναι τα σπήλαια του Δυρού. Ιδιαίτερα το σπήλαιο Βλυχάδα,ή Γλυφάδα θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα σπήλαια  στον κόσμο και όχι άδικα. Η Βλυχάδα, ή Γλυφάδα, είναι το ένα από τα τρία σπήλαια που κρύβονται στα σπλάχνα της Λακωνίας. Άρχισε να το εξερευνεί το ζεύγος Ιωάννη και Άννας Πετροχείλου το 1949.

Το σπήλαιο Αλεπότρυπα, (σε κοντινή απόσταση από το Σπήλαιο του Δυρού) από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα νεολιθικά σπήλαια της χώρας μας, εντοπίστηκε το 1958 από τους σπηλαιολόγους Ιωάννη και Άννα Πετροχείλου, ύστερα από υπόδειξη των κατοίκων της περιοχής. Mικρές και μεγάλες αίθουσες αναπτύσσονται κατά μήκος ενός κεντρικού διαδρόμου που διασχίζει το σπήλαιο (μήκους 240 μέτρων). 

Στην είσοδο του σπηλαίου της Αλεπότρυπας βρίσκεται το Νεολιθικό Mουσείο Δυρού, όπου εκτίθενται αντιπροσωπευτικά ευρήματα του σπηλαίου (κεραμική, εργαλεία, όπλα, κοσμήματα, ειδώλια, οστεολογικό υλικό).

Παίρνοντας το δρόμο προς το Νότο, θα περάσετε από πάμπολλες διασταυρώσεις. Κάποια στιγμή θα κάνετε μια μικρή παράκαμψη προς τον Μέζαπο. Απέναντι από το χωριό θα αντικρίσετε τη χερσόνησο Τηγάνι, όπου βρίσκεται το βυζαντινό κάστρο της Μαΐνης, το αρχαιότερο της Μάνης. Μαζί με το κάστρο της Ωριάς, στο κοντινό οροπέδιο, φύλαγε την περιοχή.

Ξαναπαίρνοντας το δρόμο για νότια καθ' οδών θα συναντήσετε την Κοίτα την «πολυπυργού»

Εκεί κοντά, δυτικά, στην περιοχή που αποκαλείται Κατωπάγκι, βρίσκεται και το Σταυρί με τους αναπαλαιωμένους πύργους του (μόνο 4 - 5 σπίτια απομένουν ρημαγμένα), αλλά και η Κιππούλα με το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής (11ος - 12ος αι.) και το οροπέδιο της Άνω Πούλας (της αρχαίας Ιππόλας).

Γερολιμένας. Παρόλο που είναι ένα από τα «καινούργια» χωριά της Μάνης (άρχισε να σχηματίζεται πριν από 135 χρόνια), είναι από τα πιο γραφικά. Τα σπίτια του φτάνουν μέχρι την ακροθαλασσιά. Ήταν το τελευταίο λιμάνι των ελληνικών αλιευτικών που κατευθύνονταν προς τις ακτές της Αφρικής (προς "Μπαρμπαριά και Τούνεσι") και το πρώτο λιμάνι κατά την επιστροφή τους. Αν θέλετε να δείτε αρχαία, θα επισπευτείτε στην Καινίπολη. Εκεί, με μια βουτιά στη θάλασσα, θα δείτε την αρχαία Καινίπολη βυθισμένη  πολιτεία. Η οποία, βρίσκεται κοντά στην όμορφη παραλία Αλμυρό.

Για να την επισκεφτεί κανείς, αρκεί να στρίψει δεξιά, περίπου στα μισά του δρόμου που συνδέει τον Γερολιμένα με το Ακρωτήριο Ταίναρο.

Ο ίδιος δρόμος οδηγεί και στις άλλες παραλίες (Κάποι, Πέρα Κάποι,), αλλά και στη θρυλική Βάθεια. Χτισμένη στην κορυφή του λόφου, η Βάθεια αγναντεύει τον ορίζονταεποπτεύοντας περάσματα. 

Μαρμάρι: Τρίδυμες παραλίες με άμμο και περιτριγυρισμένες από βράχια. Το Μαρμάρι βρίσκεται μετά τον Γερολιμένα στον δρόμο προς το Ακρωτήριο Ταίναρο. Από τις τρεις παραλίες που διαθέτει η μια έχει εύκολη πρόσβαση στο ευρύ κοινό.

Φεύγοντας από την Βάθεια, ο δρόμος οδηγεί προς την κατάληξη του Ταϋγέτου στο ακρωτήριο Ταίναρο, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι αρχαίοι επέλεξαν να στήσουν το πιο σημαντικό από τα ιερά της περιοχής το ναός του Ταινάριου Ποσειδώνα. Εκεί κοντά, θα δείτε και τα ρωμαϊκά ψηφιδωτά με πιο γνωστό αυτό του Ήλιου.

Ακολουθώντας ένα βατό μονοπάτι, όπου θα σας οδηγήσει στον διατηρητέο φάρο του Κάβο Ματαπά.

Χτισμένος το 1882 από τους Γάλλους ο φάρος ατενίζει την Κρήτη, πέρα από την ανοιχτή θάλασσα. 

Αχίλλειο: Ο οικισμός βρίσκεται απέναντι από το Μαρμάρι όπου βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι, σύμφωνα με το Παυσανία.

Στο χωριό και δεξιά από την είσοδο του όρμου, βρίσκεται ένα κάστρο το οποίο το έχτισαν οι Τούρκοι το 1570 για να υποτάξουν την Μάνη. Όμως μέσα σ’ ένα  χρόνο οι Μανιάτες μαζί με τον Βενετό Ναύαρχο Guerini και τις 24 γαλέρες του ανάγκασαν τους Τούρκους να παραδώσουν το κάστρο το οποίο και κατέστρεψαν.

Πόρτο Κάγιο Λακωνίας είναι το τελευταίο λιμανάκι της ανατολικής Μάνης, καθώς κατεβαίνουμε προς το ακρωτήριο Ταίναρο. Ανά τους αιώνες, αποτέλεσε ναύσταθμο για πολλούς λαούς. Πόρτο Κάγιο σημαίνει λιμάνι των ορτυκιών, ενώ το αρχαίο όνομά του ήταν ψαμαθούς.

Μια επίσκεψη στη Λάγια είναι επιβεβλημένη. Αφενός, γιατί είναι ένας από τους λιγοστούς οικισμούς που διατηρούν κάποιον αειθαλή πληθυσμό στα αριστοτεχνικά χτισμένα πέτρινα σπίτια και στις πυργοκατοικίες. Αφετέρου γιατί, πηγαίνοντας στο «καφενείο των κυνηγών», ίσως να έχετε την τύχη να συναντήσετε τον «Μπέη» και να τον πείσετε να σας αφηγηθεί ιστορίες από τα παλιά.

Στην ανατολική πλευρά του Ταΰγετου -που εδώ ονομάζεται Σαγγιάς στριμώχνονται τα προσηλιακά χωριά κοντά στη θάλασσα. Άγιος Κυπριανός, Κοκκάλα, Σολοτέρι και έπειτα το Νύφι, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά, πνιγμένο στη βλάστηση, σαν να προσπαθεί να κρύψει στο πράσινο τους κουρασμένους πύργους του. Συνεχίζοντας την διαδρομή θα οδηγηθείτε αναζητώντας τις μικρές παραλίες, στο Φλωμοχώρι και τον Κότρωνα όπου κολυμπώντας μπορείτε να θαυμάσετε την βυθισμένη πόλη Τευθρώνη. Παίρνοντας τον περιφερικό δρόμο Κότρωνα-Γυθείου θα συναντήσετε το γραφικό ψαροχώρι Σκουτάρι. 

Το Σκουτάρι ένας ακόμη οικισμός της Μάνης, αποτελεί ιδανικό προορισμό για ήρεμες διακοπές.

Αποτελεί τη συνέχεια της αρχαίας Βορδώνας που βυθίστηκε στη θάλασσα από ισχυρό σεισμό, ανάλογο με αυτό που προκάλεσε τη βύθιση της Ατλαντίδος. Σε ελάχιστη απόσταση από το χωριό, στον πανέμορφο όρμο του Σκουταρίου, βρίσκονται στα αριστερά, οι αμμουδερές παραλίες "Καλαμάκι" και "Άγκυρα", στο κέντρο την "ακτή Βορδώνας" και προς τα δεξιά τη βοτσαλένια παραλία "Αγία Βαρβάρα". Αν ασχολείστε με το υποβρύχιο ψάρεμα αξίζει να περιπλανηθείτε στο βυθό της περιοχής και θαυμάσετε διάφορα αρχαία ευρήματα όπως κολώνες, αρχαία τείχη. 

Επόμενη στάση για βουτιά είναι στο Βαθύ: Οργανωμένη παραλία με άμμο. Βρίσκεται δίπλα στο οικισμό. Η παραλία διαθέτει ξαπλώστρες, ομπρέλες και γήπεδο beach volley, ενώ πραγματοποιούνται και θαλάσσια σπορ.

Μαυροβούνι: Η μεγαλύτερη παραλία της περιοχής, εκτείνεται πολλά χιλιόμετρα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτετε από άμμο. Κατά μήκος της θα συναντήσετε αρκετές ταβέρνες και καφετέριες.

Γύθειο (Σελίνιτσα): Παραλία με άμμο. Είναι η πιο κοντινή παραλία στην πόλη του Γυθείου και βρίσκεται στην αρχή του δρόμου Γυθείου-Σκάλας.  

Γυθειο: Γύη Θεών και νησιωτική αύρα. Ο θεός Απόλλων φιλονίκησε εδώ με τον Ηρακλή για τον μαγικό  τρίποδα του μαντείου των Δελφών και στο τέλος συμφιλιώθηκαν, δίνοντας στον τόπο τη σημερινή του ονομασία. Στα βόρεια της σημερινής πόλης και πάνω στο λόφο, βρίσκονται τα ερείπια της ακρόπολης μαρτυρούν την ύπαρξη της αρχαίας πόλης. Στους πρόποδες του λόφου  βρίσκεται το αρχαίο θέατρο, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τα χαλάσματα ρωμαϊκών κτισμάτων παραπέμπουν στην περίοδο ακμής του Γυθείου κατά τους Ρωμαϊκούς Χρόνους όταν και ανήκε στο Κοινόν των Ελευθερολακώνων.

Το αμφιθεατρικό ξάπλωμα της πόλης σε ορεινό όγκο και θαλασσινά νερά συνάμα, της προσδίδει μία αίγλη πελαγίτικη στην οποία συνδράμει το γραφικό σύνολο των δίπατων και τρίπατων νεοκλασικών, και του λιμανιού με τα καΐκια.

Απέναντι από τον οικισμό βρίσκεται το νησάκι, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία διανυκτέρευσε η Ωραία Ελένη με τον Πάρη. Ονομάζεται Κρανάη και ενώνεται με τη στεριά με μια λωρίδα γης. 

Εδώ ξεχωρίζουν ο πύργος του Τζαννετάκη (του 1829) ο οποίος φιλοξενεί το ιστορικό και εθνολογικό μουσείο, ο φάρος αλλά και το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

 Ευγενική προσφορά του :

Areospolis BQ Hotel

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.