Αισιοδοξία στα αδιέξοδα

Αισιοδοξία στα αδιέξοδα

Στόχοι του σύγχρονου παγκόσμιου συστήματος

 

Ζούμε στη χώρα μας, τα τελευταία τρία χρόνια, μια σχιζοφρενική κατάσταση, με το οδυνηρό απρόοπτο, να καραδοκεί στη ζωή μας, συνεχώς.

Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί, ότι μπορεί να έρθει μια εποχή που κυριολεκτικά, δεν θα γνωρίζουμε τι θα μας ξημερώσει το επόμενο πρωΐ. Η κανονική ζωή που μας παρείχε η ισορροπία Δυτικο-καπιταλιστικού τύπου και πρώην Υπαρκτού Σοσιαλισμού του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, είναι προ πολλού παρελθόν. Η κοινωνία των δύο τρίτων 67% με ανεκτό εισόδημα και 33% φτωχοί, που είχε εφαρμόσει το Δυτικό Σύστημα, σύντομα άρχισε να εγκαταλείπεται από αυτό, μετά την κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού.

 

Αναδιανομή νέων σφαιρών επιρροής του κόσμου

Τα ισχυρά κέντρα εξουσίας, οικονομικά ή άλλα, στη νέα εποχή άρχισαν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, για το ποιο θα λάβει τη μεγαλύτερη μερίδα από το εθνικό εισόδημα χωρίς να ενδιαφέρονται για την αναγκαία διατήρηση και αύξησή του. Ο στόχος της απόσπασης του μεγαλύτερου μέρους της κοινής πίττας του εισοδήματος, σύντομα οδήγησε τα κέντρα αυτά, με τη δυσκολία που δημιουργήθηκε μεταξύ τους, στην επιδίωξη απόσπασης μεγάλου μέρους του εισοδήματος της μεσαίας τάξης και των κατώτερων, οικονομικά, στρωμάτων... Όπως πια δεν διαφαίνεται, αλλά καταφαίνεται, όλα αυτά τα Κέντρα διαμόρφωσαν κοινό στόχο να πτωχοποιήσουν την Οικουμένη, πλουτίζοντας ασύστολα και, από την κοινωνία των δύο τρίτων, (67%), να αχθούμε σ’ αυτήν του ενός δεκάτου ή και λιγότερο (10%), δηλαδή το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού να πένεται και να σέρνεται, και, το 10% να μην ξέρει τι έχει και να επαίρεται ανηθικοποιούμενο!

 

Αντιδρούν οι λαοί στην πτωχοποίηση αργά – αργά

Ο στόχος αυτός των “αξιότιμων” αυτών Κέντρων και “κυρίων” που τα διευθύνουν, ήδη συναντά ασυντόνιστες αντιδράσεις, και, έχει ωθήσει στη δημιουργία του “Κινήματος των αγανακτισμένων”,  το οποίο έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει μέχρι να συγκροτηθεί ουσιαστικότερα και να διαμορφώσει συγκεκριμένους στόχους και τρόπους επίτευξής τους. Ωστόσο, το ξεκίνημα έγινε και το ποτάμι δε γυρίζει πίσω.

Το σύγχρονο Παγκόσμιο Σύστημα, έχει δύο πολύ ουσιαστικά εμπόδια να ξεπεράσει, εκτός από τις πρώτες αντιδράσεις των πτωχοποιημένων και πτωχοποιούμενων συνανθρώπων μας.

 

Υπάρχουν όρια στην πτώση της κατανάλωσης

Πρώτον, δεν μπορεί να μην διατηρήσει το σύστημα ένα ορισμένο επίπεδο παραγωγής για να καλύψει την αναγκαία κατανάλωση, αλλά αυτή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παράλληλη ύπαρξη ενός αντίστοιχου εισοδήματος, στη μεγάλη μάζα του παγκόσμιου πληθυσμού. Η πρακτική “εν τη καταναλώσει το κέρδος”, δεν μπορεί να μην απεμπολήσει σημαντικά ό,τι κι αν μηχανεύεται. Επομένως, η μείωση μισθών και συντάξεων έχει ένα όριο, το οποίο δεν μπορεί να αγνοήσει το Παγκόσμιο Σύστημα.

Δεύτερον, αυτοί που κινούν τη σύγχρονη παραγωγή, οι εργαζόμενοι χειρωνακτικά, και, οι υπάλληλοι, δεν είναι δυνατόν να θέσουν σε λειτουργία τα μέσα παραγωγής, χωρίς να διαθέτουν ένα λιγότερο ή περισσότερο υψηλό μορφωτικό επίπεδο, και ακριβώς αυτό το επίπεδο τους επιτρέπει να γνωρίζουν και ποια κοινωνική κατάσταση προηγήθηκε, και, πως είναι περίπου συγκροτημένος ο σύγχρονος κόσμος, και, πώς ζουν ορισμένοι “κύριοι” καταναλώνοντας πάρα πολλά και προσφέροντας στην κοινωνία πάρα πολύ λίγα. Λέτε να μπορούν να δεχτούν οσηδήποτε καταπίεση οι τέτοιοι λειτουργοί της παραγωγής; Δεν το νομίζουμε...

Η καθαγίαση της “αγοράς” που προσπαθούν όσοι έχουν συμφέρον να επιβάλλουν, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον κόσμο... Ο κόσμος γνωρίζει πως η αγορά υπάρχει για την κοινωνία κι όχι η κοινωνία για την αγορά...

 

Παναγιώτης Γουλιέλμος

Συγγραφέας

από τη Λάγια Μάνης

 

 

Σχόλια

Υποβλήθηκε από Νικολαος Αυγερινος (χωρίς επαλήθευση) στις .

Μερικα αδιεξοδα. Για την μιζερια μας δεν φταινε τα ισχυρα κεντρα εξουσιας, ο καπιταλισμος, η ελευθερη αγορα, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Φταινε οι πιστωτικες καρτες, που ηταν περισσοτερες απο τον πληθυσμο της Ελλαδος, η απληστια. Κι ακομη, οταν ενας λαος ψηφιζει ψευτες, απειρους, κλεφτες, δημαγωγους, ανικανους, λωποδυτες, διαπλεκωμενους και προδοτες, δεν ειναι θυμα, αλλα συνεργος. Σταθερα αναζητουμε ενοχους εκτος εαυτων και τοιχων. Αισιοδοξια επανερχεται, αν θα απαλλαγουμε απο αυτα τα αδιεξοδα.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.