Ένα άγνωστο ιστορικό επεισόδιο στις Κιτριές

Γερακάρη - Γερακαρίτσα

ΓΕΡΑΚΑΡΗ - ΓΕΡΑΚΑΡΙΤΣΑ. Δεν αναφέρεται το βαφτιστικό όνομα μιας γενναίας Μανιάτισσας, που έγινε γνωστή από τo παρακάτω επεισόδιο. Γύρω στο 1677 ο Αχμέτ Κιουπρουλής διέταξε τον καλύτερο ναυτικό της Τουρκίας, τον Χασάν Μπαμπά, να υποτάξει τη Μάνη, η οποία είχε γίνει πολύ επιζήμια στα τουρκικά πλοία που εφοδίαζαν το στρατό της Κρήτης.

Αυτός έπλευσε με τρία πλοία στην περιοχή των Κιτριών ή της Καρδαμύλης και ετοιμαζόταν να αποβιβάσει τα στρατεύματά του. Τότε, όπως συνηθιζόταν, οι γυναίκες άρχισαν να ανεβαίνουν στα βουνά, ενώ οι άνδρες συγκρότησαν συνέλευση, για να αποφασίσουν τον τρόπο άμυνας.

Μια Μανιάτισσα το γένος Γερακάρη πήρε το βρέφος της, που ήταν μόλις τριών ημερών, την κατσίκα της και τα λιγοστά πράγματά της και βάδιζε προς τα ορεινά καταφύγια.

Σε κάποια στιγμή την πλησίασε ένας νεαρός και της μετέφερε  την ερώτηση του συζύγου της, "πού ήταν το τουφέκι του και το σπαθί του;".

Αυτή του απάντησε: “Ειπέ εις τον άνδρα μου να έλθει γρήγορα να φυλάξη τη γίδα και να κρατήση το παιδί και εγώ πηγαίνω να εύρω τα όπλα του και να τα μεταχειριστώ καλύτερα από αυτόν”.

Τα λόγια αυτά ενθουσίασαν τις άλλες Μανιάτισσες, οι οποίες άρχισαν να ξεφωνίζουν και να κατηφορίζουν προς την παραλία. Οι φωνές των γυναικών έκαναν το Χασάν Μπαμπά να αναβάλλει την απόβαση.

Το βράδυ Μανιάτες κολυμπώντας πλησίασαν τα αραγμένα πλοία και έκοψαν τους κάβους τους, με αποτέλεσμα τα δύο από αυτά να παρασυρθούν από τα ρεύματα και να πέσουν στη στεριά, όπου τσακίστηκαν και τα πληρώματά τους αιχμαλωτίστηκαν από τους Μανιάτες. Ντροπιασμένος ο Χασάν Μπαμπά έφυγε τελικά με ένα μόνο καράβι που του απόμεινε.

Κ.Σάθα, Τουρκοκρατουμένη Ελλάς, σ.  307. Απ.Δασκαλάκη, 

Η Μάνη και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σ. 84. Ν

α σημειωθεί ότι το όνομα του Χασάν Μπαμπά αναφέρεται και ως Ασσάμ Μπαμπά, Κ.Σιμόπουλου, Ξένοι Ταξιδιώτες, τ. 1, σ. 607 κ.ε.

Ο Σιμόπουλος που μεταφέρει τις πληροφορίες του Guillet γράφει: «Η γυναίκα που τους ξεσήκωσε είναι από το σόϊ των Γερακάρηδων, την πιο παλιά οικογένεια της Μάνης». Από αυτό φαίνεται ότι δεν είναι σύζυγος αλλά το γένος Γερακάρη.

Ο δε Κ. Σάθας γράφει «…εκ του οίκου των Γερακαρών». Ο Α.Λεντάκης, Μνημοσύνη, τ. 7, σ. 160 κ.ε. θεωρεί ότι ήταν σύζυγος Γερακάρη και πιθανώς η μητέρα του Λιμπεράκη. Στηρίζεται δε στο Γ.Γ.Παπαδόπουλο, Χρονογραφία περί της καταγωγής των εν Μάνη Στεφανοπούλων, σ. ις’, ο οποίος στην εισαγωγή του αναφέρει ότι το 1638 ο «Αμουράτ ο Δ’ έπεμψε στρατό εναντίον των Μανιατών, όστις και μέχρι των πυλών του Οιτύλου έφθασεν.

Αλλ’ οι Μανιάται καρτερικώς πολεμήσαντες, ενίκησαν τους Τούρκους και ηχμαλώτισαν πολλούς, ότε διεκρίθη η σύζυγος του Γερακάρη, ήτις και τοι προ δύω ημερών τεκούσα, συναγαγούσα όμως και οπλίσασα τας γυναίκας, ανδρείως μετ’ αυτών συνεπολέμησε».

Ο Ελληνογάλλος E.Yemeniz, Revue des deux Mondes, Paris 1865, έτος 35, τεύχ. Μαρτίου, σ.... γράφει ότι το επεισόδιο αυτό έλαβε χώρα το 1537.

Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο Ν.Β.Φαρδύς, Ύλη και σκαρίφημα ιστορίας της εν Κορσική Ελληνικής αποικίας, Αθήναι 1888, σ. 14.

 

 

ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ

 

 

 

 

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.