Έκθεση γλυπτικής του Μιχάλη Κάσση εγκαινίασε ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου

Οι πρωταγωνιστές στα Ομηρικά Έπη 
 
Μια ιδιαίτερα σημαντική έκθεση γλυπτικής του Μιχάλη Κάσση με τίτλο «Οι πρωταγωνιστές στα Ομηρικά Έπη», εγκαινίασε ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου, τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου, Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού στο Μοσχάτο.
 
 
Ο Μιχάλης Κάσσης είναι ένας καταξιωμένος γλύπτης, γνωστός και ως «ο γλύπτης της Αντίστασης» με το πλούσιο έργο του και με μνεία για την Εθνική Αντίσταση.
 
Μίλησε για το έργο του, ο γλύπτης Ξενοφώντας Δεστέφανος, Πρόεδρος του Συλλόγου Γλυπτών. Την ίδια μέρα των εγκαινίων και με αφορμή την επέτειο της Εθνικής Αντίστασης, ο Μιχάλης Κάσσης μίλησε με θέμα «Ελλάδα και Αντίσταση διαχρονικά» καθώς η ιστορική μνήμη αποτελεί τον οδηγό για ένα καλύτερο μέλλον και ο αγώνας για ελευθερία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι παντοτινός.
 
 
Πολιτιστικό Κέντρο, Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού, Μοσχάτο
Τηλ. 210 4833390
 
Διάρκεια Έκθεσης: 25/11 – 18/12
Δευτέρα-Παρασκευή: 10πμ – 1μμ και 6-9μμ
Σάββατο 5-8μμ, Κυριακή 10πμ – 1μμ
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου και ώρα 6μμ, Ομιλία Μιχάλη Κάσση και προβολή οπτικοακουστικού υλικού με θέμα
«Πώς γίνεται ένα γλυπτό στο χαλκό και στο μάρμαρο».
 
 
 

Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι για τη διοργάνωση στο Δήμο μας της έκθεσης του καταξιωμένου γλύπτη, Μιχάλη Κάσση. Ένας γλύπτης, ένας δημιουργός, ένας άνθρωπος  που έχει αφήσει το δικό του ιδιαίτερο στίγμα στη γλυπτική και συνεχίζει να δημιουργεί, ξεπερνώντας το ίδιο του το υλικό. Ο Κάσσης δημιουργεί ζωή μέσα από την πέτρα, δίνει πνοή σε μορφές που δεν αποτυπώνονται απλά, αλλά αναδεικνύονται μέσα από την ίδια την εσωτερικότητά τους. Χρησιμοποιεί την ανθρώπινη μορφή ως μέσο επικοινωνίας, σε ένα παιχνίδι με τον κόσμο, με το υλικό του, με τον ίδιο τον πυρήνα του εκάστοτε θέματος που παρουσιάζει. Πρόκειται για έναν δημιουργό που αναδύει αυθεντικότητα μέσα από την δουλειά του, προς όλες τις κατευθύνσεις. Ένα άνθρωπο του οποίου η πλούσια εμπειρία ζωής τον καθιστά ξεχωριστή προσωπικότητα

Ο Δήμαρχος Μοσχάτου-Ταύρου
Ανδρέας Γ. Ευθυμίου
 
 
 
 
Ο γλύπτης Μιχάλης Κάσσης, είναι ένας δημιουργός ο οποίος με τη γνησιότητα, την πρωταρχικότητα, τη βεβαιότητα και την αλήθεια της μορφής του, μιλάει πειστικά στον θεατή. Γλυπτά σαν τα έργα του Κάσση, τα οποία με την υφή του υλικού, με τη δύναμη της μορφοπλαστικής του γλώσσας, με τη χρησιμοποίηση πέτρας με διαφορετικά χρώματα, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από μία οποιαδήποτε τεχνική, εξωτερική προσέγγιση και μακριά από το ίδιο το έργο. Ο Κάσσης δεν είναι μόνο γλύπτης. Είναι και πλάστης. Δουλεύει τα δύο υλικά,  τις δύο τεχνικές, τις δύο κατευθύνσεις με την ίδια ασφάλεια, με την ίδια τεχνική επάρκεια, με την ίδια έμπνευση. Ο δημιουργός, πέρα από γλύπτης είναι και ζωγράφος και λογοτέχνης και λαογράφος, είναι άνθρωπος με απεριόριστα ενδιαφέροντα και με βιωματική, υπαρξιακή σύνδεση με την τέχνη. Δεν κάνει τέχνη για να ζήσει, δεν κάνει λαογραφία για να κερδίσει, δεν κάνει ζωγραφική για να επιβάλλει ένα οποιοδήποτε όραμα. Τα κάνει όλα επειδή επιχειρεί να μεταφράσει τις συνδέσεις του ή τις επαφές του με τον κόσμο.
Ο Κάσσης έχει βρει το βασικό χαρακτηριστικό της πλαστικής δημιουργίας. Έχει βρει ότι δεν αρκεί η επιμελής λείανση ή η έμφαση καθαρά στα καλλιγραφικά, ιδεαλιστικά, εξωτερικά χαρακτηριστικά τα οποία κάνουν το γνήσιο γλυπτικό έργο, αλλά και κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Η δυνατότητα να βγει από το ίδιο υλικό η φωνή του ή η δυνατότητα να επιβάλλει ο καλλιτέχνης στο υλικό τη φωνή του.
 
Του Ακαδημαϊκού, Καθηγητή της Νεότερης Ιστορίας Τέχνης,
Κ. Χρύσανθου Χρήστου
 
 
 
 
Η Έκθεσή μου πάλι θα ναι πάλι δουλειά απ’ευθείας στην πέτρα χωρίς πρόπλασμα, χωρίς μοντέλο. 
Ο άνθρωπος...Η πέτρα, το όπλο του. Η πέτρα, το εργαλείο του. Η πέτρα, η σπηλιά, η διαμονή του.
Πρωταρχικά...μαζί με το νερό και το φαϊ σε περιόδους παγετώνων, κρύου, ζέστης. 
Πέτρα...Πύργους, Κάστρα Άμυνας, Δύναμης, Αδυναμίας, Σύμμαχος.
 
Της μάνας Μάνης σταυραητός 
ανάθρεμμα της πέτρας 
σρατάς και σώζεις την τιμή
στη δόλια τη πατρίδα.
 
Είμαστε Μανιάτες, (Μινύες) οι Λάκωνες, όπως έγραψα κάτω από τον πολεμιστή της Βέργας του Αρμυρού. Από τον τελευταίο οξύρυγχο όγκο του Ταϋγέτου, ως την ψηλότερη κορφή του. Εδώ ο Όμηρος, πλέκει γεγονότα που ήταν αιτία του Τρωϊκού πολέμου, συνέχεια η Οδύσσεια. Άλλα ήταν τα αίτια...
Ο Όμηρος (με την ταπεινή μου σκέψη) δεν ήταν άλλος από τον Οδυσσέα. Και τα γεγονότα του Τρωϊκού πολέμου, (είναι πολλές ίσως χιλιάδες χρόνια παλιότερα από το οχτακόσια) και τα δύο έπη μιλούν σχεδόν μόνο για τον Οδυσσέα. Καλά η Οδύσσεια. 
Μα και στην Ιλιάδα, διαβάζουμε 33 κοσμητικά επίθετα γι’αυτόν. Που τόσα δεν έχει ούτε στον Δία.
Αυτός ξετρυπώνει τον Αχιλλέα και τον κάνει να πάει να πολεμήσει. 
Αυτός βάζει και τον αρχιβασιλέα Αγαμέμνονα και τον Αχιλλέα στη θέση τους για τη διαμάχη της Χρυσηίδας, μα και πολλά άλλα. 
Αυτός σκαρφίζεται (στοχάζεται) τον Δούρειο Ίππο που μπαίνουν στην Τροία. 
Ο Οδυσσέας βάζει ετεροχρονισμένη την εποχή τους και τον εαυτό του, του δίνει ένα όνομα (για να μην τον υποψιαστούν), Όμηρος. Δηλαδή σκλαβωμένος  μια ζωή. Στη μοίρα. 
Εδώ, στην Λακωνία ο Λυκούργος αντιστέκεται στον δυνάστη όλων των εποχών και των λαών. Στο χρήμα. Εδώ διαδραματίζονται τα έπη, οι μύθοι. 
Εδώ γεννιέται η Δημοκρατία. 
Εδώ οι Ολυμπίες και οι Απόλλωνες Ήλιοι, θέατρα και τραγωδίες. Όταν άλλοι έτρωγαν ανθρώπους και κοιμούνταν στα δέντρα.
Εδώ στην Ελλάδα γεννήθηκε η τέχνη και η φιλοσοφία, ο Άρειος Πάγος, η Απέλλα η Εκκλησία του Δήμου. Οι συζητήσεις στην αγορά για τα πάντα. Για δικαιοσύνη, για Δημοκρατία.
Αλλού (και όχι τότε μα και τώρα) «Ο κάθε Φαραώ αποφασίζει και οι υπήκοοί του εκτελούν».
Η τέχνη (που τη λένε μοντέρνα λες κι είναι φορέματα, κόμμωση ή παπούτσια), έχει φοβερά τολμήματα στα Κυκλαδικά, στα Μινωϊκά, στα Καμαραϊκά αγγεία, στην Κύπρο, στα γεωμετρικά, στις μάσκες των νέγρων, στα κεντήματα, πριν πολλές χιλιάδες χρόνια.  Για ποιά μοντέρνα τέχνη μιλούν οι τωρινοί. Αυτά κύριοι είναι το αδιέξοδο της τέχνης, η ανικανότητα, η έλλειψη μόχθου, δουλειάς, συγκίνησης και όλα αυτά τα ονομάζουν μοντέρνα τέχνη. 
Η Ελλάδα μπορούσε να τανε μία πνευματική Ακαδημία, που να κάνει εξαγωγή πνεύματος. Η τέχνη των προγόνων μας κράτησε. Το Δημοτικό τραγούδι και το Μοιρολόι, μας κράτησε. 
Κάνω σύμβολα. Δεν κάνω μορφές από στημένα μοντέλα, που να τα αντιγράφω, να κάνω αντιγραφή. Δουλεύω πέτρες αγριάκονες που κανείς δε τολμά να τις αγγίξει, πιο σκληρές και από τον οψιδιανό. Ντροπή μας, πως καταντήσαμε την Ελλάδα και ακόμα δεν σηκώθηκαν οι ήρωες απ΄τους τάφους να μας σφάξουν στο γόνατο.
 
Μιχάλης Κάσσης.
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.