Βιβλία

ΝΑ OΙ ΜΑΝΙΑΤΕΣ     ΚΑΤOΙΚOΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:  Επιχρωματισμένη ξυλογραφία από ταξιδιωτικές περιγραφές, του Henri Belle, 1887.  Montagnards maniotes – Dessin de A. Rixens, d’ apres un croquis de M.H. Belle. Aπό τη συλλογή Γ. Δημακόγιαννη.   Nα οι Μανιάτες!

Tα τελευταία ποιήματα του  Γιώργου Θεοδωρακάκου       Tο τελευταίο ταξίδι στη Mάνη το καλοκαίρι (Iούνιο) του 2004 του ευαίσθητου Μανιάτη Γιώργου I. Θεοδωρακάκου     Θα πεθάνω κοιτάζοντας τον ήλιο τον πύρινο ήλιο - κατάματα. Θα κρατάω στα χέρια μου

  Η φτωχή καλύβα μας       Του Γιώργου Θεοδωρακάκου     Θα κόψουμε το δρόμο μας αργά σαν κουραστούμε θα παίξουμε εφήμερα θα πούμε: Ας πορευτούμε.   σε μια καλύβα έρημη με φύλλα σκεπασμένη που μέσα μας θα νοιώσουμε στον κόσμο τι μας μένει.  

Πολιτική Άποψη με τη γλώσσα της Μάνης...   Χαρακτηριστικοί στίχοι του μανιάτη ποιητή Π. Κασιδόκωστα - Ασπαλαθρού, στίχοι γεμάτοι μηνύματα για όλους μας…       Για τη σημερινή Ελλάδα   Νιώθου τι η Χώρα μας κυλά σα(ν) τρένο στη κατηφοϊριά

Η Διαδρομή της Εύας Αρκουδέα-Σταθάκη    

ΤΙ ΜΟΥΠΕ Ο ΣΤΡΑΒΟΓΙΑΤΡΟΣ  Οφθαλμίατρος     Σαν Έλληνας επά ρωτού αφού έτυχε να γεννηθού στη Μάνη πο’ναι Ελληνική και οι γονιάτε(ς) μου εκεί  είχασι γεννηθεί κι οι δυό κι είχασι και νοικοκυριό μα από πολέμους και λοιπά εφτάσασι στο μΠεραιά.    

  ΑΝΤΩΝΙΑ   σύζυγος Hλία Δρογκάρη το γένος Γεωργάκη Πατσουράκη       Mάνα μου Aρχόντισσα  Kυρά    Tώρα αναμετρώ   Eκτιμώ το σθένος σου σε τι καιρούς στην ανδρομανή Λακωνία    Oπου-ακόμη! «παιδί» το σερνικό, τ’ αγόρι «τσούπα» το θηλυκό, κοπέλλα  

Ο Πάτρικ Λι Φέρμορ στην αυλή του σπιτιού του στην Καρδαμύλη στα μέσα της δεκαετίας του 1970    

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΕΝΑ ΔΡΑΚΟ   Λίγα λόγια για το βιβλίο  

Θεατρικοί διαγωνισμοί  

  Της Ρέας Βτάλη  

ΜΑΝΗ: Τα καπούλια του λιονταριού   Του Στρατή Μυριβήλη   Η ΜΑΝΗ είναι μια μικρή Ελλάδα άγνωστη για όλους μας, και είναι τόσο Ιδιότυπη, τόσο Εντυπωσιακή και με τόσο έντονο τον ξεχωριστό της χαρακτήρα, που δε μοιάζει με κανέναν άλλον ελληνικόν τόπο.  

                  Ήρθασι  πάλι οι εκλογές κι οι ψεύτικες οι μπαλωτιές  πέφτουσι  σαν ντου(ς) κεραυνούς μονάχα για φοβεριζμούς  δεν λέπου  καένανε ξερό , αλλά το μαύρο το γκαπνό και τα κανάλια βγαίνουσι άχρηστους να παινεύουσι.    

Από τα κάστρα της προπολεμικής Ευρώπης στην Καρδαμύλη της δεκαετίας του 1960, η βιογράφος Άρτεμις Κούπερ ακολουθεί τα βήματα του σπουδαίου συγγραφέα της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας.  

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ   Ακόμη ένας Άγιος    

    Του Πέτρου Κασιδόκωστα-Ασπαλαθρού         Ήρθασι1 πάλι οι εκλογές κι οι ψεύτικες οι μπαλωτιές2 πέφτουσι3 σαν ντου(ς) κεραυνούς μονάχα για φοβεριζμούς4 δεν λέπου5 καένανε ξερό6, αλλά το μαύρο το γκαπνό κι οι Μου Μου Έδες βγαίνουσι άχρηστους να παινεύουσι.

  Στο μεγάλο επιβλητικό βράχο, που τον χαϊδεύει η θάλασσα, προσπάθησα να κάνω το δικό μου ονειρικό άλμα. Ένα βράδυ αποφάσισα με το νου, να μαντέψω κάθε του πρόθεση, να αποτυπώσω και να πάρω λίγη από τη δύναμη του.

  Το μαράζι της Πεπεσέρας   Βασίλη Πατρικάκου                                                                          

Βρες χρόνο     Βρες χρόνο για δουλειά - αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.   Βρες χρόνο για σκέψη - αυτό είναι η πηγή της δύναμης.   Βρες χρόνο για παιχνίδι - αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.   Βρες χρόνο για διάβασμα -

        ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ   ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΤΡΙΚΑΚΟΥ  

  Το Σταυροπύργι της Παναγίτσας (Διήγημα)   Βασίλη Πατρικάκου     

Του Δικαίου Β. Βαγιακάκου  

Σελίδες