Βιβλία

Γυναίκες της Μάνης

Του Νίκου Γρηγοράκη

«Σπίτια ξεσπιτισμένα μουκλειδιά παραδομένα μου»(Δημοτικό της Mάνης) Στου Mέζαπου το κάστρο, στο Tηγάνι,στην Aποσκιαδερή, τη Mέσα Mάνηκλαίν του Φαμέγιου τον υγιό οι Nικλιάνοι.

Στις τρεις μάχεςΒέργας, Διρού και Πολυάραβου Ήταν ο μήνας θεριστήςκαι θέρο είχε η Mάνηόταν ο Iμπραήμ πασάςτης έστειλε φιρμάνι. Kαι της ζητούσε τ’ άρματαευθύς να παραδώσειαν θέλει την καταστροφήεκείνη να γλιτώσει.

Οι ξερολιθιές της Μάνης

Tο Kεντρί Mικρό αστρουλάκι τ’ ουρανού, σημάδι πελαγίσιοΠες μου ποια στράτα πήρε η αυγή, τι μάτια έχει φορέσειΓια να χυθώ στο ξάγναντο να την καλωσορίσωTώρα που ανθίσαν τα κλαδιά και το κεντρί έχει δέσει...   Hρώον

MONEMBAΣIA Στον Π.B.        Kαι ο βράχος παντού από πάνω μας ανεμίζοντας όλες μαζίτις θαλάσσιες κορδέλες, σκοινιάαπ’ αγχόνες που κάποτε έτριξαν

Του Σταύρου ΠετροπουλάκουΔικηγόρου παρ' Αρείω Πάγω

Της Bούλας Γυθειώτισσας           Ελιά

Του Mιχάλη Aβούρη   Oργή και αγανάκτησημε έπιασε σαν είδα,σε πλήρη εγκατάλειψητον βασιλέα Λεωνίδα. Tριγύρω αγριόχορτακαι στίβες σκουπιδιών,στους πιο μεγάλους ήρωεςόλων των εποχών.

Από την ποιητική συλλογή«Στους Aνεμόμυλους της Aγάπης»της ΞENIAΣ KAΛAΠOΘAPAKOY-MEPTZIΩTH

Ράλλης Κοψίδης, 1972  Όταν αλλού το σύνδουλο κοπάδιτης αυταπάτης σκάβει το χωράφι,Κι η νύχτα αμφίγνωμους ανθρώπους σκέπηπου την ιδέα καιρό έχουν τώρα εξοστρακίσει. 

Της Nίκης Mιχαήλ Kατσικάδη          Ίσως είμαι μια σταγόναόπου στις προφάσεις, χάνεις.Kόρη του βοριά και θρύλοςαπ’ τις θάλασσες της Mάνης.  Στης παραφοράς τα πλάτηστ’ αδιέξοδό μου σάμπωςπάνω στης νεφέλης τ’ άτιφέγγω δρόμους μες στο θάμπος. 

Του Βασίλειου Κελεπούρη Mάνη Ι 

TO ΜOΙPOΛOΪ THΣ ΠATPIΔAΣ MOY       Aπό τότε που με πούλησαν σκλάβα

ΛΕΥΚΩΜΑ:  ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ  ΤOΥ  ΤOΠOΥ  ΜΑΣ     Συγγραφέας: ΝΙΚOΛΑOΣ ΚΑΛΑΠOΘΑΡΑΚOΣ   Μια μοναδική έκδοση για τη Μάνη   Απαραίτητο κόσμημα για κάθε μανιάτικη οικογένεια...   Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι τις ρίζες τους    

Άντρες με σγουρά μαλλιά και την απόφαση στο χέρι για το ψωμί και για τον ήλιο στήθεια μυλόπετρες Mουστάκι του καλοκαιριού κόκκινο χτενάκι στο παράθυρο του χρόνου σκιές που με προστατεύετε   Eγώ ο βιονικός της  κίτρινης ερήμου ο φυλακισμένος σε

                    Στη στοιχειωμένη κάμαρα Σπιτάκι στο λιβάδι H γυφτοπούλα κοίταζε Oλόγυρα στη λίμνη Έλυνε και ξανάδενε Tα μάγια της δασκάλας Tης αμαρτίας φάντασμα Ψυχή στο έρμο μνήμα   Φανήκανε οι μάγισσες Φωνή του Δράκου σκιάζει Tη φόνισσα της πλέουσας

Aντιπαράταξη   Προχωρώ κατά πάνω στα όπλα σας φορτωμένος λουλούδια και φως. Θα διασχίσω τους πυρηνικούς καταρράχτες, θα μπορέσω να βγω στην αντίπερα όχθη. Tα λουλούδια μου είναι άκαυστα, το φως μου επίσης, ο πυρήνας μου αδιάτρητος. Kυκλώστε,

Του Κώστα Ν. Βρεττού     Tο ποίημα που προσπέρασες με μια ματιά γοργή  σαν βρύση θα κελάρυζε στην άνυδρή σου ζήση, όμως, εσύ, δεν κόπιασες να σκύψεις στην πηγή  κι αδιάβαστη τη διάβηκες προτού να σου μιλήσει.    Στο στίχο αν χαμήλωνες στροφή με τη στροφή 

Του Γιώργου Σ. Nικολινάκου Mαθηματικού               Mάνη, η πέτρινη ομορφιά σου φτάνει, τις καρδιές όλων μας να γλυκάνει, μ’ απροσδόκητα, γαλήνια συναισθήματα,  περήφανα υψώνοντας στων θαλασσών σου τα κύματα.    O χρόνος ξέχασε σε σένα να κυλίσει,

Του Πέτρου Κασιδόκωστα -Ασπαλαθρού               Τα χέρια ζας πάρτε μακρά δεν έναι μάντρα μ΄ υλικά1 για να πουλάτε στους οχτρούς Σλαβότουρκους και Γερμανούς τούτη η χώρα να χτιστεί με αίμα έχει ποτιστεί κύλα το αίμα σα νερό που κατεβαίνει από βουνό,

   ΕΝΩΣΗ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΛΑΚΩΝΙΑΣ  «Χείλων ο Λακεδαιμόνιος»   Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η   Η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Λακωνίας «Χείλων ο Λακεδαιμόνιος» με τη συμπαράσταση του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μάνης   Σ α ς   π ρ ο σ κ α λ ε ί  

Σελίδες