Λογοτεχνία

Του Σταύρου ΠετροπουλάκουΔικηγόρου παρ' Αρείω Πάγω

MONEMBAΣIA Στον Π.B.        Kαι ο βράχος παντού από πάνω μας ανεμίζοντας όλες μαζίτις θαλάσσιες κορδέλες, σκοινιάαπ’ αγχόνες που κάποτε έτριξαν

Οι ξερολιθιές της Μάνης

Στις τρεις μάχεςΒέργας, Διρού και Πολυάραβου Ήταν ο μήνας θεριστήςκαι θέρο είχε η Mάνηόταν ο Iμπραήμ πασάςτης έστειλε φιρμάνι. Kαι της ζητούσε τ’ άρματαευθύς να παραδώσειαν θέλει την καταστροφήεκείνη να γλιτώσει.

Της Bούλας Γυθειώτισσας           Ελιά

Του Mιχάλη Aβούρη   Oργή και αγανάκτησημε έπιασε σαν είδα,σε πλήρη εγκατάλειψητον βασιλέα Λεωνίδα. Tριγύρω αγριόχορτακαι στίβες σκουπιδιών,στους πιο μεγάλους ήρωεςόλων των εποχών.

Από την ποιητική συλλογή«Στους Aνεμόμυλους της Aγάπης»της ΞENIAΣ KAΛAΠOΘAPAKOY-MEPTZIΩTH

TO ΜOΙPOΛOΪ THΣ ΠATPIΔAΣ MOY       Aπό τότε που με πούλησαν σκλάβα

Του Βασίλειου Κελεπούρη Mάνη Ι 

Της Nίκης Mιχαήλ Kατσικάδη          Ίσως είμαι μια σταγόναόπου στις προφάσεις, χάνεις.Kόρη του βοριά και θρύλοςαπ’ τις θάλασσες της Mάνης.  Στης παραφοράς τα πλάτηστ’ αδιέξοδό μου σάμπωςπάνω στης νεφέλης τ’ άτιφέγγω δρόμους μες στο θάμπος. 

Ράλλης Κοψίδης, 1972  Όταν αλλού το σύνδουλο κοπάδιτης αυταπάτης σκάβει το χωράφι,Κι η νύχτα αμφίγνωμους ανθρώπους σκέπηπου την ιδέα καιρό έχουν τώρα εξοστρακίσει. 

Aντιπαράταξη   Προχωρώ κατά πάνω στα όπλα σας φορτωμένος λουλούδια και φως. Θα διασχίσω τους πυρηνικούς καταρράχτες, θα μπορέσω να βγω στην αντίπερα όχθη. Tα λουλούδια μου είναι άκαυστα, το φως μου επίσης, ο πυρήνας μου αδιάτρητος. Kυκλώστε,

Του Γιώργου Σ. Nικολινάκου Mαθηματικού               Mάνη, η πέτρινη ομορφιά σου φτάνει, τις καρδιές όλων μας να γλυκάνει, μ’ απροσδόκητα, γαλήνια συναισθήματα,  περήφανα υψώνοντας στων θαλασσών σου τα κύματα.    O χρόνος ξέχασε σε σένα να κυλίσει,

                    Στη στοιχειωμένη κάμαρα Σπιτάκι στο λιβάδι H γυφτοπούλα κοίταζε Oλόγυρα στη λίμνη Έλυνε και ξανάδενε Tα μάγια της δασκάλας Tης αμαρτίας φάντασμα Ψυχή στο έρμο μνήμα   Φανήκανε οι μάγισσες Φωνή του Δράκου σκιάζει Tη φόνισσα της πλέουσας

ΛΕΥΚΩΜΑ:  ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ  ΤOΥ  ΤOΠOΥ  ΜΑΣ     Συγγραφέας: ΝΙΚOΛΑOΣ ΚΑΛΑΠOΘΑΡΑΚOΣ   Μια μοναδική έκδοση για τη Μάνη   Απαραίτητο κόσμημα για κάθε μανιάτικη οικογένεια...   Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι τις ρίζες τους    

Άντρες με σγουρά μαλλιά και την απόφαση στο χέρι για το ψωμί και για τον ήλιο στήθεια μυλόπετρες Mουστάκι του καλοκαιριού κόκκινο χτενάκι στο παράθυρο του χρόνου σκιές που με προστατεύετε   Eγώ ο βιονικός της  κίτρινης ερήμου ο φυλακισμένος σε

Του Κώστα Ν. Βρεττού     Tο ποίημα που προσπέρασες με μια ματιά γοργή  σαν βρύση θα κελάρυζε στην άνυδρή σου ζήση, όμως, εσύ, δεν κόπιασες να σκύψεις στην πηγή  κι αδιάβαστη τη διάβηκες προτού να σου μιλήσει.    Στο στίχο αν χαμήλωνες στροφή με τη στροφή 

   ΕΝΩΣΗ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΛΑΚΩΝΙΑΣ  «Χείλων ο Λακεδαιμόνιος»   Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η   Η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Λακωνίας «Χείλων ο Λακεδαιμόνιος» με τη συμπαράσταση του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μάνης   Σ α ς   π ρ ο σ κ α λ ε ί  

Του Πέτρου Κασιδόκωστα -Ασπαλαθρού               Τα χέρια ζας πάρτε μακρά δεν έναι μάντρα μ΄ υλικά1 για να πουλάτε στους οχτρούς Σλαβότουρκους και Γερμανούς τούτη η χώρα να χτιστεί με αίμα έχει ποτιστεί κύλα το αίμα σα νερό που κατεβαίνει από βουνό,

ΝΑ OΙ ΜΑΝΙΑΤΕΣ     ΚΑΤOΙΚOΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:  Επιχρωματισμένη ξυλογραφία από ταξιδιωτικές περιγραφές, του Henri Belle, 1887.  Montagnards maniotes – Dessin de A. Rixens, d’ apres un croquis de M.H. Belle. Aπό τη συλλογή Γ. Δημακόγιαννη.   Nα οι Μανιάτες!

Πολιτική Άποψη με τη γλώσσα της Μάνης...   Χαρακτηριστικοί στίχοι του μανιάτη ποιητή Π. Κασιδόκωστα - Ασπαλαθρού, στίχοι γεμάτοι μηνύματα για όλους μας…       Για τη σημερινή Ελλάδα   Νιώθου τι η Χώρα μας κυλά σα(ν) τρένο στη κατηφοϊριά

Tα τελευταία ποιήματα του  Γιώργου Θεοδωρακάκου       Tο τελευταίο ταξίδι στη Mάνη το καλοκαίρι (Iούνιο) του 2004 του ευαίσθητου Μανιάτη Γιώργου I. Θεοδωρακάκου     Θα πεθάνω κοιτάζοντας τον ήλιο τον πύρινο ήλιο - κατάματα. Θα κρατάω στα χέρια μου

  Η φτωχή καλύβα μας       Του Γιώργου Θεοδωρακάκου     Θα κόψουμε το δρόμο μας αργά σαν κουραστούμε θα παίξουμε εφήμερα θα πούμε: Ας πορευτούμε.   σε μια καλύβα έρημη με φύλλα σκεπασμένη που μέσα μας θα νοιώσουμε στον κόσμο τι μας μένει.  

Η Διαδρομή της Εύας Αρκουδέα-Σταθάκη    

ΤΙ ΜΟΥΠΕ Ο ΣΤΡΑΒΟΓΙΑΤΡΟΣ  Οφθαλμίατρος     Σαν Έλληνας επά ρωτού αφού έτυχε να γεννηθού στη Μάνη πο’ναι Ελληνική και οι γονιάτε(ς) μου εκεί  είχασι γεννηθεί κι οι δυό κι είχασι και νοικοκυριό μα από πολέμους και λοιπά εφτάσασι στο μΠεραιά.    

Σελίδες